นเขำ เทียนตี้หำยไปแล้วเขำหำยไปกลำงอำกำศเหมือนกับหลุมศพ?นี่มัน…“เสร็จกัน” เทพอสูรหน้ำมนุษย์กัดฟันกรอด แต่กลับไม่ได้ผลีผลำมพุ่งเข้ำไป ถึงอย่ำงไรแม้แต่เทียนตี้ก็หำยไปแล้ว มันไม่คิดว่ำตนเองจะจัดกำรได้“ส่งสำรให้นำยท่ำนก่อน” ขณะที่เทพวิหคมังกรกล่ำวก็ส่งโทรจิตให้เยี่ยนอวี๋แล้วทว่ำเยี่ยนอวี๋ในบัดนี้ก ำลังหลับ ไม่สำมำรถตอบเทพวิหคมังกรได้
หยวนสื่อเทียนจุนที่ตรวจชีพจรให้ครอบครัวเยี่ยนอวี๋ทั้งครอบครัว หลังจำกที่เขำปิดม่ำนสกัดกั้นพวกเขำแล้วก็จ ำเป็นต้องพูดว่ำ “เท่ำที่ข้ำดูแล้ว พวกเขำไม่เป็นอะไร”สองสำมีภรรยำเยี่ยนชิงและเยี่ยนจื่อเยี่ยได้ยินดังนั้น สีหน้ำเคร่งขรึมทันที พวกเขำรู้ว่ำไม่เป็นอะไรนี่สิคือปัญหำใหญ่สุด ทั้งๆ ที่ไม่เป็นอะไรแต่กลับสลบไม่ฟื้น ยิ่งท ำให้พวกเขำกระวนกระวำยใจ“อย่ำได้วิตกเกินไปเลย” หยวนสื่อเทียนจุนกลับไม่กังวลมำกนัก“เมื่อคืนข้ำลองท ำนำยกับสหำยน้อยกู้ แต่เรำไม่พบลำงร้ำยใดๆครอบครัวนำยท่ำนก็คงไม่เป็นอะไร”“เช่นนั้นก็ดี” เยี่ยนชิงเชื่อมั่นในค ำท ำนำยของหยวนสื่อเทียนจุนเพรำะถึงอย่ำงไรก็ตรงทุกครั้งเยี่ยนจื่อเยี่ยเองก็ถอนหำยใจโล่งอกเบำๆ “บำงทีเรำอำจจะคิดมำกเกินไป เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์และน้องเขยได้พักเสียหน่อยก็ดี มิเช่นนั้นก็วุ่นเกินไปแล้ว ไม่เคยได้หยุดพักเลย”“จริงตำมนั้น” หยวนสื่อเทียนจุนทอดถอนใจ ตั้งแต่ที่ปฐมรำชินีกลับมำ บังเอิญตรงกับฤดูกำลที่มีเรื่องประดังเข้ำมำ ท่ำนไม่เคยได้หยุดพักเลยจร
