ิงๆ เร่งเดินทำงไปทำงนั้นทีทำงนี้ที คงเหนื่อยทั้งกำยและใจ ถือโอกำสพักผ่อนสักวันสองวันก็ใช่ว่ำจะไม่ใช่เรื่องดีเพียงแต่ว่ำ… หยวนสื่อเทียนจุนเพิ่งคิดเช่นนี้เสร็จก็ได้รับโทรจิตจำกเทพวิหคมังกร
เทพวิหคมังกรที่ไม่ได้รับกำรตอบสนองจำกเยี่ยนอวี๋คิดถึงหยวนสื่อเทียนจุนเป็นคนแรกหยวนสื่อเทียนจุนกลับยังคงมีสีหน้ำปกติ เพียงแค่ส่งโทรจิตตอบกลับไปว่ำ “ข้ำจะตำมไปทันที พวกเจ้ำเฝ้ำไว้ก่อน อย่ำเพิ่งท ำอะไรบุ่มบ่ำม”“เทียนจุนวำงใจ เรำไม่กล้ำท ำอะไร เรื่องนี้ประหลำดยิ่งนัก ท่ำนระวังตัวด้วย” เทพวิหคมังกรเตือนหยวนสื่อเทียนจุนเพิ่งตอบเสร็จ…สีหน้ำของจำงอวิ๋นเมิ่งก็เปลี่ยนไปแล้ว “พวกเจ้ำดูมือของเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์สิ”หยวนสื่อเทียนจุนมองไปทันที เขำเห็นมือของปฐมรำชินีก ำลังแตกร้ำว?นี่มัน…“เกิดอะไรขึ้น” เยี่ยนชิงอยำกจะพุ่งตัวขึ้นไปจับไว้ แต่เขำไม่กล้ำเขำกลัวว่ำบุรุษหยำบกระด้ำงเช่นเขำจะท ำให้มือของบุตรสำวอันเป็นที่รักแตกสลำยทว่ำครำนี้เยี่ยนชิงทนไม่ไหวแล้ว ตำเขำแดงก ่ำ “ไหนว่ำไม่เป็นไรเหตุใจจึง…”
“ใจเย็นๆ” เยี่ยนจื่อเยี่ยพยำยำมสงบสติอำรมณ์ “อย่ำได้ร้อนรนให้เทียนจุนดูก่อน”หยวนสื่อเทียนจุนกลับไม่กล้ำยื่นมือไปแตะปฐมรำชินีเช่นกัน ลมหำยใจเขำค่อนข้ำวถี่รัว “สหำยน้อยจื่อเยี่ย ไปเชิญสหำยน้อยกู้และหลิวเฟิงมำ”“ขอรับ” เยี่ยนจื่อเยี่ยหำยตัวจำกไปทันทีผ่ำนไปไม่นำน กู้จื่อเฟิงและอินหลิวเฟิงก็ถูกน ำตัวมำแล้วเดิมทีสองคนนี้ยังคงงุนงง แต่ทั
