นสื่อเทียนจุนอดเตือนเจ้ำวิหคทมิฬที่สมองไม่ค่อยจะดีคนนี้ไม่ได้ และยังชี้ไปที่มือของต้ำซือมิ่งทุกคนในเหตุกำรณ์หน้ำเปลี่ยนสีอีกครั้ง เพรำะว่ำมือของต้ำซือมิ่งก ำลังแตกร้ำวจริงๆ อีกทั้งยังแผ่ซ่ำนไอควำมมืดจำงๆ ออกมำ นั่นคือ…“ไอมรณะแดนมืดนิรันดร์” กู้จื่อเฟิงลุกขึ้นและถอยออกมำ สีหน้ำเคร่งเครียด “ชักจะซับซ้อนแล้ว”
“ผลสืบเนื่องจำกถ ้ำมรณะแดนมืดนิรันดร์ ไม่…” อินหลิวเฟิงอดพูดไม่ได้ว่ำ “เรำคงตกหลุมพรำงตั้งแต่ตอนที่เข้ำถ ้ำมรณะแดนมืดนิรันดร์แล้ว บัดนี้เรำรอสองเค่อ แล้วดูว่ำเรำจะแตกร้ำวด้วยหรือไม่”กู้จื่อเฟิงเข้ำใจควำมหมำยของนำยน้อยอิน เขำพยักหน้ำส ำทับแล้ว “หำกพวกเรำแตกร้ำวเช่นกัน เท่ำกับว่ำเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสภำพแวดล้อมที่ท ำให้ประสำทสัมผัสทั้งห้ำของเรำหำยเกรงว่ำในสภำพแวดล้อมนั่นมีพลังบำงอย่ำงที่เรำไม่รู้จัก มันบุกรุกเข้ำมำในร่ำงกำยของเรำแล้ว แต่พวกเรำกลับไม่รู้ตัวเลย”“ใช่แล้ว หำกกำรแตกร้ำวไม่เกิดขึ้นกับเรำ เช่นนั้นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง” อินหลิวเฟิงเอ่ย รู้สึกได้ว่ำคงจะหนีไม่พ้นอำกำรเช่นนี้หยวนสื่อเทียนจุนมองทั้งสองอย่ำงเป็นกังวล “หำกเป็นเช่นนี้จริงๆ ไม่เท่ำกับว่ำเหลือข้ำเพียงผู้เดียวหรือ”“หำกจนถึงสุดท้ำย เรำยังคงไม่สำมำรถคลี่คลำยได้ เช่นนั้นท่ำนก็ต้องไปด้วย” อินหลิวเฟิงเชื่อว่ำพลังที่ควบคุมพวกเขำไว้ได้ย่อมไม่ปล่อยให้หยวนสื่อเทียนจุนมีชีวิตรอดคนเดียว เว้นแต่หยวนสื่อเทียนจุนจะยอม ‘เชื่อฟัง’แ
