ทว่าเขาเดาผิด เพราะว่าหลังจากที่เด็กน้อยหลับตาลง เยี่ยนอวี๋ นางเองก็อดไม่ได้ที่จะจับไหล่ของท่านพ่อเขาไว้ “ท่านพ่อ ข้า…”
เยี่ยนอวี๋ที่คิดจะไหว้วานบางอย่าง นางยังไม่ทันพูดออกมา จู่ๆ ก็ รู ้สึกเวียนศีรษะอย่างมิอาจต้านทานได้อีกครั้ง นางล้มลงไปทางท่าน พ่อทันที