ที่อยู่ข้างหลังโลกีก็คือเทาเที่ยขนาดยักษ์ตนหนึ่ง
มันมีใบหน้ามนุษย์ลำตัวแกะ…แม้ว่าใบหน้าใบนี้จะค่อนข้าง ‘อัศจรรย์’ มันเป็นใบหน้าของเจ้าแม่หนี่ว์วา แต่รูปลักษณ์ของมันก็ไม่มีผิด มันคือเทาเที่ย เป็นหนึ่งในสี่สัตว์ปีศาจสมัยยุคโกลาหล อดีตเคยเป็นหนึ่งในสมาชิกของเหล่าขุนเขาและท้องทะเล แต่เนื่องจากไม่สามารถรู้แจ้ง ไม่สามารถสั่งสอนได้ เป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเป็นอย่างมาก สุดท้ายจึงถูกเยี่ยนอวี๋สังหารด้วยตนเองแต่ว่า…บัดนี้มันกลับปรากฏขึ้นอีกครา?ไม่สิ มันไม่ใช่เทาเที่ยในอดีตแล้ว เพราะว่า…‘มัน’ พูดขึ้นแล้วว่า “กลับ มา เถอะ…”ถึงแม้เสียงนี้จะเชื่องช้า แต่เห็นได้ชัดว่ามันคือเสียงของเจ้าแม่หนี่ว์วาไท่เฮ่าที่อยู่ในจิตเหนือสำนึกของเทียนตี้ไม่นอนเป็นศพแล้วจากนั้น…กรรเทาเถี่ยฉบับหนี่ว์วาอ้าปากที่เต็มไปด้วยเลือดของมัน
พลังกลืนกินอันน่าสะพรึงโถมใส่โลกีทันที ทำให้เขาและครอบครัวเยี่ยนอวี๋ที่ถูกเขาคล้องไว้ถูกดูดกลืนเข้าไปอย่างรุนแรงตูมเยี่ยนอวี๋ตัดกิ่งก้านอู๋ถงของพี่ใหญ่นางที่รัดตัวนางไว้ขาดทันที“ค้อนลายมังกร!”ต้าซือมิ่งอัญเชิญค้อนลายมังกรของเขาที่ไม่ค่อยได้ใช้ออกมาทว่าเมื่อค้อนลายมังกรปรากฏขึ้น ถ ้ามรณะแดนมืดนิรันดร์ก็สั่นสะเทือนอย่างรุงแรงแคร่กแคร่กๆ…รอยร้าวอันน่ากลัวมากมายแยกเป็นใยแมงมุมโดยมีค้อนลายมังกรเป็นศูนย์กลางอย่างรวดเร็วเยี่ยนอวี๋ตกใจจนรีบเตือนว่า “สามี รีบเก็บค้อนซะ”ในขณะเดียวก
