ัน…ซีหวังหมู่ตะโกนเสียงดัง “โลกีเจ้าคนสารเลว ยังไม่รีบปล่อยนายท่านอีก เจ้าอยากหนีเอง ตอนนี้กลับมาเกาะแกะนายท่านทำไม”
“หากไม่ใช่เพราะพวกเจ้าจับข้า ข้าต้องตกอยู่ในสภาพอนาถเช่นนี้หรือ พูดอะไรข้าก็ไม่ปล่อยหรอก ข้าเตือนพวกเจ้าไว้เลยนะหากจะช่วยก็ช่วยไปด้วย อย่าเสียเวลาคิดจะตัดเชือกของข้าให้ขาดเลย เชือกของข้าเป็นเชือกแห่งชีวิตที่ถักด้วยพลังดั้งเดิมของสามจักรวาล ตราบใดที่เชือกของข้าพันเกี่ยวไว้ เท่ากับว่าร่วมเป็นร่วมตาย อ๋อ ใช่แล้ว เหมือนกับพันธะความเป็นความตายนั่นของพวกเจ้าน่ะ” โลกีกล่าวอย่างหน้าไม่อายหลายปีมานี้ โลกีได้แสดงถึงความช ่าชองในการหักหลัง ถือคติมีชีวิตอยู่ดีกว่าตาย ดังนั้นเขาพูดอะไรย่อมทำได้แน่นอน เขาไม่คลายเชือกออกแน่ๆเด็กน้อยที่โมโหกำลังจะเรียกค้อนของตนเองออกมา แต่ต้าซือมิ่งห้ามเขาไว้ก่อน “ใจเย็นๆ ลูก แม้ค้อนของเจ้าจะเล็ก แต่เป็นแบบเดียวกับของพ่อ อาจจะทำให้ที่นี่พังลงได้”“อ้ะเนะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าชี้โลกีอย่างโมโหพลังกลืนกินที่เทาเที่ยฉบับเจ้าแม่หนี่ว์วาปล่อยออกมาในครานี้กำลังจะเขมือบดอกไม้ดอกใหญ่ที่บานออกมาของเด็กน้อยแล้วเด็กน้อยโมโหจนจับศีรษะไว้ซู่ ซู่ๆ…เยี่ยนอวี๋ทั้งครอบครัวรวมถึงโลกีถูกดูดเข้าไปอย่างรวดเร็ว อีกเพียงไม่นานพวกเขาก็ต้องเข้าไปในปากของเทาเที่ยแล้ว
“ให้ตายเถอะ” ใช่ว่าเทียนตี้ไม่เคยลองลงมือจัดการเทาเที่ยเพียงแต่ว่าทั้งหมดไร้ผล สัตว์ประหลาดที่แปลงกายเป็นเทาเที่ยฉบ
