ตามคำทำนายก่อนหน้านี้บอกได้ว่าจักรพรรดิเซวียนหยวนเกิดใหม่แล้วจริงๆ แต่ผลทำนายนั้นกลับเป็นผลทำนายแห่งความชั่วร้ายทำให้หยวนสื่อเทียนจุนรู้สึกเป็นกังวล ดังนั้นหลังจากที่เขาทำนายเสร็จก็กลับมาตำหนักสวรรค์ทันที ทว่าสุดท้ายเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นไปแล้วนี่มัน…หยวนสื่อเทียนจุนไม่อยากคิดถึงจักรพรรดิเซวียนหยวนในแง่ร้ายจึงปลอบประโลมว่า “จื่อเสาอย่าได้ร้อนรน ในเมื่อเป็นจักรพรรดิเซวียนหยวน ท่านลุงเยี่ยนคงไม่เป็นอะไร”“แต่หากเป็นอย่างที่เทียนจุนว่า หากเป็นจักรพรรดิเซวียนหยวนตัวจริง เหตุใดจึงต้องลักพาตัวท่านพ่อข้าไปเล่า” เยี่ยนจื่อเสาที่ยังไม่ได้กลายร่างกลับไปเป็นมนุษย์ยังคงกระวนกระวายใจ ถึงอย่างไรกลิ่นอายเมื่อครู่นี้ทำให้เขารู้สึกได้ว่าผู้มาเยือนมาด้วยเจตนาไม่ดีเยี่ยนจื่อเสาเชื่อในสัญชาติญาณของตนเอง มิเช่นนั้นเขาก็คงไม่ผลักท่านพ่อของเขาออกไปในทันที บัดนี้ย่อมมิอาจวางใจลงได้จากคำปลอบประโลมของหยวนสื่อเทียนจุนอันที่จริงหยวนสื่อเทียนจุนก็ร้อนใจมาก แต่เขาเหมือนกับเยี่ยนจื่อเสาและซวงเสวี่ยเทียนอ๋อง ไม่สามารถรับรู้ถึงกลิ่นอายและร่องรอยของจักรพรรดิเซวียนหยวนเลย บัดนี้…
“ข้าจะไปหาท่านลุงเยี่ยนกับเทียนตี้ แต่ความปลอดภัยของจื่อเสาเจ้า…” หยวนสื่อเทียนจุนกลัวว่าหากเขาไปแล้วเยี่ยนจื่อเสาจะประสบอันตรายทว่าซวงเสวี่ยเทียนอ๋องกลับเสนอว่า “ซวงเสวี่ยพาพี่รองเยี่ยนและท่านตาเยี่ยนกลับชิงชิวก่อน ตราบใดที่ซ่อนตัวไว้ น่
