ี้ไม่เอื้ออำนวยก็จะไม่มีทางกลับแล้ว”“…ได้” ไท่เฮ่าพยักหน้าเจ้าแม่หนี่ว์วาปล่อยกองกำลังทหารดึกดำบรรพ์ที่สร้างโดยนางจากนั้น…แคร่กแคร่ก…เสียงเคลื่อนไหวที่แข็งทื่อและเป็นระเบียบทำให้เยี่ยนอวี๋รู้ทันทีว่า“ระวัง เจ้าหม่นี่ว์วาปล่อยทหารหินดึกดำบรรพ์ออกมาแล้ว เม่ยเอ๋อร์ซีซี เสี่ยวเหลย พยายามกำจัดพวกเขาและฝ่าเข้าไป พวกเขาต้องการยื้อเวลา”“ให้ตายเถอะ” เจ้าแม่หนี่ว์วาที่แอบได้ยินโมโหมาก “นางรู้จักเราดีจริงๆ”“มิอาจปฏิเสธได้ นางมีความรักที่ลึกซึ้งกับพวกเราด้วย หากไม่ใช่เพราะ…” ไท่เฮ่าถอนหายใจ มิอาจพูดต่อไปได้
เห็นได้ชัดว่าไท่เฮ่ายังคงหวนรำลึกถึงรักเก่าทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับเยี่ยนอวี๋เจ้าแม่หนี่ว์วากัดปากเบาๆ นางก็เงียบงันเช่นกันสำหรับพวกเขาแล้ว ถึงอย่างไรการต้องเผชิญหน้ากับเยี่ยนอวี๋โดยตรงคือแผนการที่เลวร้ายที่สุดเพียงแต่ว่าพวกเขาเดินถึงจุดๆ นี้แล้ว จึงจำเป็นต้องเดินหน้าต่อไปในขณะที่สองพี่น้องตระกูลฝูซีเงียบ ทหารหินดึกดำบรรพ์ของเจ้าแม่หนี่ว์วาก็จู่โจมเยี่ยนอวี๋และพรรคพวก กลายเป็นม่านกีดขวางข้างหน้าพวกเขา“หนี่ว์วา…”จวนซวีถอนหายใจเบาๆ กลับยังคงพุ่งตรงไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่ได้ผ่อนแรงลงเลยในขณะเดียวกัน…ตูมเทพอัสนีที่ปล่อยเสียงฟ้าคะนองเป็นคนแรก เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วถ ้ามรณะอย่างต่อเนื่อง ทำเอาโลกีที่ไม่ทันตั้งตัวแทบจะกระอักเลือด
ส่วนซีหวังหมู่ ขณะที่เทพอัสนีระเบิดกองกำลังทหารที่เป็นหินเห
