ที่จะสู้กลับไปในขณะเดียวกัน… ในถ ้ามืดนิรันดร์“มาแล้ว”จักรพรรดิเปลวเพลิงรับรู้ได้ว่าเยี่ยนอวี๋และพรรคพวกกำลังเคลื่อนย้ายมาทางพวกเขาอย่างราบรื่นไท่เฮ่าไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย “พวกเขาอาศัยความแข็งแกร่งและความกล้าหาญ ย่อมไม่จากไปเช่นนี้ ตอนนี้คงเดาได้ว่าพวกเราซ่อนตัวอยู่ที่นี่”“เช่นนั้นเราจะรอดูว่าพวกเขาจะฝ่าด่านค่ายกลมรณะที่สร้างอยู่หน้าถ ้าได้หรือไม่” เจ้าแม่หนี่ว์วาพูดด้วยน ้าเสียงเย็นชา เพราะว่าอาการของจวนซวีย ่าแย่มาก อาจจะไม่รอดชีวิต
“ตั้งแต่ที่สวรรค์เก้าชั้นฟ้ามีสิ่งมีชีวิตมาหลายร้อยล้านปี ผู้ใดก็ตามที่ตายล้วนมีไอมรณะกลับสู่ที่นี่ พวกเราเองก็ดูแลที่นี่มาหลายปีพวกเขาต้องเข้ามาไม่ได้แน่นอน ดังนั้นเราต้องจัดการพวกเขาในนี้ให้ได้” จักรพรรดิเปลวเพลิงกล่าวอย่างมาดมั่นไท่เฮ่าพยักหน้า “แม้ตบะของปฐมราชินีนอกจากจะฟื้นฟูถึงจุดสูงสุดโดยการช่วยเหลือของเจ้าแซ่หรงคนนั้นและยังดีขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าอีกด้วย ด่านค่ายกลมรณะนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่นางจะฝ่าได้อย่างง่ายดาย”สำหรับเรื่องนี้แล้ว เทพทั้งห้ามั่นใจมาก ดังนั้นจวนซวีและเซวียนหยวนจักรพรรดิทั้งสององค์กำลังรักษาตัวอย่างสบายใจ เพียงแต่ว่าสีหน้าของจวนซวียังคงปรากฏสีดำ ซึ่งเป็นสัญญาณของความตายที่กำลังจะมาถึงแม้พวกเขาจะเคยตายไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่ว่า…“การใหญ่ยังไม่สำเร็จ จวนซวี เจ้าอดทนไว้” เจ้าแม่หนี่ว์วาหวังว่าพวกเขาจะรอวันที่สามารถขจัดปฐมราชินีออกจากสวรรค
