ต้องอาคมไปแล้ว”“แม้จะไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่ก็คือพวกเขาจริงๆ อีกทั้งพวกเขายังมีสติดีมากด้วย” เยี่ยนอวี๋จำเป็นต้องพูดว่านี่คือส่วนที่นางไม่เข้าใจที่สุด นางเองก็ใช่ว่าไม่เคยสงสัยว่าเทพทั้งห้าองค์นี้ต้องอาคมไปแล้ว แต่เมื่อปะทะกับพวกเขาเมื่อครู่นี้ นางมั่นใจมากว่าพวกเขาไม่ได้ต้องอาคม คือพวกเขาคนเดิม“นี่มัน…”กู้จื่อเฟิงไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้วอินหลิวเฟิงอดถามไม่ได้ว่า “พูดเช่นนี้หมายความว่าเบื้องหลังของกุ่ยหมู่คือพวกเขา จุดประสงค์ของพวกเขาคืออะไร แย่งต้าซือมิ่งไปจากกูไหน่ไนหรือ”
คำพูดนี้… ทำให้ซีหวังหมู่อดเหน็บแนมไม่ได้ว่า “อย่าหาว่าข้าพูดมากเลย จวินโฮ่วท่านมีเสน่ห์จริงๆ นายท่านท่านพูดมาตรงๆ เถอะเพราะว่าหนี่ว์วาชอบจวินโฮ่ว ไท่เฮ่าพวกเขาจึงคิดจะช่วยนางชิงรักหรือ”เมื่อสิ้นเสียง…ต้าซือมิ่งพูดไม่ออก เขาตบศีรษะซีหวังหมู่ทีหนึ่งอย่างที่ภรรยาของเขาเคยทำ “คิดแต่เรื่องไร้สาระทั้งวัน”“ไม่ใช่หรอกหรือ” ซีหวังหมู่ยังเถียง “จวินโฮ่ว อย่าหาว่าข้าพูดมากเลย ต่อไปท่านสวมผ้าคลุมหน้าทุกครั้งที่ออกไปข้างนอกดีหรือไม่ ปิดบังใบหน้างดงามของท่านไว้เสียหน่อย”“เห็นด้วย” เทพอัสนีพยักหน้าอย่างจริงจังต้าซือมิ่งรู้สึกจุกพูดไม่ออก ได้แต่หรี่ตามองภรรยาบอกให้นางสั่งสอนลูกน้องเยี่ยนอวี๋ลูบลูกน้องทั้งสองและอดหัวเราะไม่ได้ก่อนจะตอบว่า“รูปร่างของจวินโฮ่วพวกเจ้า แม้จะปกปิดหน้าไปก็ล่อผึ้งล่อแมลงมาได้อยู่ดีมิใช่หรือ”พรวด เอ้อร์
