เหมาอดหัวเราะไม่ได้ เฮ้อ คุณหนูใหญ่ที่จู่ๆ ขี้เล่นขึ้นมาน่ารักจริงๆ เลย…
ทว่าซีหวังหมู่กลับจริงจังมาก “นั่นน่ะสิ เช่นนั้นทำอย่างไรดี ขังไว้แล้วดูแลให้ดี ดีหรือไม่?”“พอแล้ว” เยี่ยนอวี๋ที่จับซีหวังหมู่เบาๆ ก็ยิ้มพูดว่า “ครั้งนี้ไม่เกี่ยวกับจวินโฮ่วของพวกเจ้าจริงๆ แล้วก็หากเจอเรื่องเช่นนี้จะโทษจวินโฮ่วพวกเจ้าที่มีหน้าตาดีไม่ได้”“แล้ว…” ซีหวังหมู่อยากจะพูดต่ออินหลิวเฟิงกลับไม่ให้พวกเขาพูดต่อแล้ว “แล้วไม่ใช่เพราะต้าซือมิ่งเป็นที่หมายตา แล้วเป็นเพราะอะไรหรือ”“ข้าเองก็อยากถาม” เยี่ยนอวี๋พูดพลางมองไปที่สามีที่อยู่ข้างกาย“เจ้าหลอมกระบี่ชิงหยวนไปแล้ว มีเบาะแสอะไรบ้างหรือไม่”ต้าซือมิ่งลังเลเล็กน้อยที่จะพยักหน้า “อาจจะ ยังคงเกี่ยวกับข้า”“อะไรนะ?” เอ้อร์เหมาตกใจ “ไม่ใช่ว่าจักรพรรดิฝูซีชอบท่านหรอกนะ”เพียะ อินหลิวเฟิงกดศีรษะลูกน้องจอมทึ่มคนนี้ไว้ทันที “ต้าซือมิ่งเชิญท่านพูดต่อ อย่าสนเจ้าคนโง่เสียสติคนนี้เลย”ต้าซือมิ่งจึงพูดต่อไปว่า “เท่าที่ข้าทำนาย เกี่ยวข้องกับอักษรบิดเบี้ยวเหล่านั้น”เยี่ยนอวี๋หันไปมองเขาอย่างจริงจัง นัยน์ตาประกายความหวัง
หรงอี้ที่เว้นจังหวะเล็กน้อย เขาก็จับมือของภรรยาค่อยๆ พูดขึ้นว่า “ในความทรงจำบางส่วนที่ข้าฟื้นฟูได้ ‘เห็น’ พวกเขาศึกษาอักษรศักดิ์สิทธิ์กับโลงศพเหล่านั้น และสุดท้ายก็รู้แจ้งถึงอักษรศักดิ์สิทธิ์ที่บิดเบี้ยวนั่น”“ต้องอาคมหรือ” เยี่ยนอวี๋หรี่ตาลงเล็กน้อย นัยน์ตาปราก
