มดของเขาไปด้วยลองคิดดูสิ…เดิมทีไท่เฮ่าคิดว่าอาวุธประจำวิญญาณของตนเองเพียงพอที่จะทำลายฝ่ามือยักษ์ที่ติดตามมาของต้าซือมิ่งได้ สุดท้ายนอกจากจะต้องสูญเสียอาวุธประจำวิญญาณไป ยังถูกต้าซือมิ่งหลอมผสานต่อหน้าต่อตาเขาความรู้สึกเช่นนี้… ทรมานยิ่งกว่าการถูกแย่งคนรัก เพราะเท่ากับว่าเมื่อคนรักถูกแย่งไปแล้วก็เปลี่ยนใจทันทีซึ่งหมายความว่าเขาพ่ายแพ้อย่างยับเยินนอกจากนี้ กระบี่ชิงหยวน ‘คนรัก’ ในฐานะที่เป็นอาวุธประจำวิญญาณของไท่เฮ่ามาตลอด สิ่งที่มัน ‘รู้’ และ ‘เห็น’ ย่อมมีมากมิหนำซ ้า กระบี่ชิงหยวนที่ ‘แปรพักตร์’ โกหกไม่เป็น มันจะมอบ‘ความจำ’ ทั้งหมดให้หรงอี้ที่หลอมผสานมันไป ฝ่ายหลังก็จะรู้ว่าหลายปีมานี้ไท่เฮ่า ‘ผ่าน’ อะไรมาบ้าง
ยังมีอะไรที่กระทบกระเทือนไท่เฮ่าได้มากกว่านี้หรือ ย่อมไม่มีประเด็นคือเขายังไม่สามารถชิงกระบี่ชิงหยวนกลับมาได้ เขาทำได้เพียง ‘จากไป’ โดยมิอาจทำอะไรได้เลย มิเช่นนั้นเขาอาจจะไปไม่ได้ด้วยซ ้าจึงทำให้ไท่เฮ่าที่ถึงที่หมายอาเจียนเลือดขนานใหญ่ออกมาอีกครา หากไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งและร่างกายที่ไม่ธรรมดาของเขา เขาคงหมดสติไปแล้วหรงอี้ในครานี้ เขาก็กำลังหลอมกระบี่ชิงหยวนอย่างสมบูรณ์และได้รับ ‘ความจำ’ ทั้งหมดของกระบี่ชิงหยวนดังเช่นที่ไท่เฮ่ารู้ดังนั้นหรงอี้ในครานี้ ในมือของเขาปรากฏกระบี่ชิงหยวนขึ้น ทำเอาเยี่ยนอวี๋งงงัน “กระบี่ชิงหยวน?”“อืม” หรงอี้ที่พยักหน้าเบาๆ เขายังหลอมกระบี่ชิงหยวนที
