ะให้พวกซีหวังหมู่คอยพิทักษ์พวกเขาให้ดีแม้นางจะไม่รู้ว่าทวยเทพทั้งห้ากำลังทำอะไร แต่นางเดาได้ว่าพวกเขาคงจะกำลังใช้พลังของสามีนางต่อสู้กับเขาแล้วในครานี้เอง…วิ้งอักษรศักดิ์สิทธิ์บิดเบี้ยวที่ไท่เฮ่าพวกเขาจำลองออกมาเป็นรูปเป็นร่างแล้วพวกเขาไม่ได้คุยกันอีก เห็นได้ว่ากำลังใช้พลังทั้งหมดเร่งการสร้างอักษรรูนตัวนั้น เพราะไม่อยากให้ต้าซือมิ่งรู้ตัวในครานี้อย่าว่าแต่เยี่ยนอวี๋ที่นั่งขัดสมาธิอยู่ข้างกายต้าซือมิ่งเลยแม้แต่ซีหวังหมู่ จางอวิ๋นเมิ่งพวกเขาที่อยู่บริเวณรอบๆ ล้วนรับรู้ถึงเจตนาสังหารที่ร้ายแรงจากความว่างเปล่า?“อ้ะ” เด็กน้อยที่เห็นได้ชัดว่าก็รับรู้ถึงแล้ว เขากอดท่านพ่อของเขาไว้แน่น แสงหมอกสีขาวกลายเป็นสีม่วง มิหนำซ ้ายังปกคลุมท่านพ่อของเขาไว้ทั้งหมดด้วย
เยี่ยนอวี๋หลับตาลง สัมผัสเจตนาสังหารนั้นอย่างรวดเร็ว เพื่อค้นหาแหล่งต้นกำเนิดของมัน แต่นางพบในทันทีว่านางไม่สามารถหาเจอได้เลยผลลัพธ์นี้แม้เยี่ยนอวี๋จะคาดคิดไว้แล้ว แต่กลับยังคงทำให้นางรู้สึกหายใจไม่ออกและไร้เรี่ยวแรง“เพราะอะไร”ในใจของเยี่ยนอวี๋มีเพียงสามคำนี้ นางอยากจะถามพวกเขาด้วยตนเองจริงๆทว่า… ต้าซือมิ่งในครานี้ส่งโทรจิตให้นางว่า เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์อืม เยี่ยนอวี๋เรียกพลังจิตใจทั้งหมดกลับมาเข้ามาในจิตเหนือสำนึกของข้า?เยี่ยนอวี๋ชะงัก แต่นางก็คิดถึงร่างวิญญาณตัวน้อยตัวนั้นของต้าซือมิ่งที่เคยเข้าไปในอนุสติของนางได้อย่างรวดเร็ว นางจึงรวบรวมร
