าบยาวขนาดครึ่งตัวคนที่กำลังพยายามดิ้นหนีแต่ถูกเยี่ยนอวี๋ใช้พลังกดทับไว้ แสดงความเห็นว่า “ขี้เหร่”ทว่าเขาเพิ่งแสดงความเห็นอย่างน่ารักน่าชังเสร็จ จู่ๆ รอบทิศก็ปรากฏแมงมุมขนาดยักษ์ตัวหนึ่งออกมา มันพ่นเส้นใยสีเหลืองเหนียวออกมาใส่เขาทันที“อ้ะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่ารีบแอบในอ้อมกอดของท่านพ่อเขาทว่าเจ้าตัวนั่นกลับยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกจางอวิ๋นเมิ่งใช้ไฟเผาแล้ว เมื่อนางพบว่าศัตรูจะโผล่ออกมาจากพื้นดินก็ถูกนางเผาลงมาข้างล่างเช่นกัน แต่แล้ว…กรู
ขณะนี้เอง เสียงร้องแปลกๆ ดังก้องข้างหน้าเยี่ยนอวี๋พวกเขาแล้วจากนั้น…แซ่ดของเหลวเหนียวหนืดดับเพลิงนิพพานของจางอวิ๋นเมิ่งในทันทีเพลิงนิพพานของนางที่อยู่ในระดับหยวนสื่อยังคงถูกดับไปฟ่านเจียงในครานี้ตะโกนขึ้นว่า “ยันต์ปีศาจล่าถอย! จงไป!”ภาพยันต์ผีใบหนึ่งพุ่งไปทางของเหนียวหนืดนั่นทันที ทำให้เมือกเหล่านั้นระเหย เห็นได้ว่าฟ่านเจียงก็มีฝีมือไม่น้อย ทว่า…“อ้ะ”เยี่ยนเสี่ยวเป่าตกใจ เพราะว่ามีคางคกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นข้างหน้าเขา มันกำลังมองเด็กน้อยพลางกะพริบตาสีเขียวปนสีเลือดขนาดใหญ่ของมันเยี่ยนเสี่ยวเป่าร้องไห้ทันทีขี้เหร่เกินไปแล้ว… เป่าทนรับความอัปลักษณ์นี้ไม่ได้กู้จื่อเฟิงในครานี้ก็พูดขึ้นอย่างจริงจังว่า “ค่ายกลห้าพิษยุคก่อนประวัติศาสตร์”