าดใหญ่เท่าคนหนึ่งคนจู่ๆ ก็พ่นของเหลวบางอย่างออกมา และยังมีตัวบ้าอะไรไม่ทราบระเบิดออกมาจากเนื้อในร่างกายของแมงสาบขนาดยักษ์ พวกมันโถมใส่กู้จื่อเฟิง
“บัดซบ” อินหลิวเฟิงสะดุ้งโหยง แต่เขาดึงกู้จื่อเฟิงออกไม่ทันทว่ากู้จื่อเฟิงเองก็ไม่จำเป็นต้องให้เขาช่วยแส้จามรีที่สะเทือนออกมาจากร่างกายของกู้จื่อเฟิงซัดใส่สิ่งมีชีวิตนั่นจนร่วงลงบนพื้นทันทีปังตัวบ้านั่นหล่นกระแทกพื้นรุนแรง มันร้องเสียงหลงอย่างเจ็บปวดอินหลิวเฟิงจึงเห็นชัดเจนว่า “แมงป่อง?”แซ่ดหางที่จู่ๆ ตั้งชันขึ้นมา คือแมงป่องพิษจริงๆ มันยังไม่ตายและทำท่าจะโจมตีใส่อีกครั้ง“อ้ะเนะ”ค้อนจิ๋วของเด็กน้อยถูกเหวี่ยงออกไปก่อนแล้ว ทุบแมงป่องพิษนั่นจนสลบคาที่ไปทันที แต่กลับยังไม่เละ เห็นได้ว่าเจ้าแมงป่องตัวนี้แข็งแกร่งมากทีเดียว“นี่มันตัวบ้าอะไรกัน แมงป่องปรสิตที่อาศัยอยู่ในร่างของแมลงสาบบ้าแบบนี้” อินหลิวเฟิงมองแมงป่องอย่างหวาดกลัว รู้สึกขนลุกไปหมด จากนั้น…วี้ด
หงส์ผีที่แต่เดิมบินอยู่หน้าเยี่ยนอวี๋ จู่ๆ ก็หายตัวไปข้างหลังอินหลิวเฟิงจากนั้น… หงส์ผีที่ปากคาบตะขาบยักษ์สีดำแดง ‘โยน’ ตะขาบยักษ์ตัวนี้ไปข้างหน้าเยี่ยนอวี๋ให้นางดูทำเอาเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เพิ่งจัดการแมงป่องเสร็จตกใจแทบตาย“อ้ะ อ้ะ ไม่เอา”ต้าซือมิ่งที่หยิกลูกเบาๆ ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี “กลัวอะไร พ่ออยู่ไม่ใช่หรือ”“นั่นน่ะสิ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตบหน้าอกเบาๆ รู้สึกไม่กลัวแล้ว เขาหันไปเผชิญหน้ากับตะข
