สามารถสร้างอิทธิพลต่อมันได้ โดยเฉพาะอิทธิพลที่เป็นไปตามสัญชาติญาณของมันดังนั้นเมื่อเยี่ยนอวี๋คิดได้ ดอกไม้บนหน้าผากก็ส่องสว่างเจิดจรัส“หกวิถี กลืนกิน”ซู่ซ่าวิญญาณบ่อหกวิถีที่อ้าปากเป็นหลุมดำเขมือบไปขึ้นไปบนอากาศในทันที มันกลืนกินเลือดเนื้อของเจี่ยนชิวที่หลุดรอดออกไปจากมือของเยี่ยนอวี๋เพียงเล็กน้อยนั่นแล้ว“สวย” อินหลิวเฟิงพลันรู้สึกว่าเจ้าหนีชิวตัวใหญ่ตัวนี้ฝีมือใช้ได้กู้จื่อเฟิงงงงัน…ทว่าในเวลาเดียวกันชู่
ยมทูตดำที่แต่เดิมถูกเยี่ยนอวี๋ค้นวิญญาณและตายไปแล้วกลับกลายเป็นลำแสงสีดำหายวับไปทางเยี่ยนจื่อเยี่ยพวกเขาทั้งสามในครานี้ซีหวังหมู่ตะโกนขึ้นทันที “หนีเก่งจริงๆ ตายซะเถอะ!”เยี่ยนจื่อเยี่ยเองก็อัญเชิญหงส์ผีออกมาแล้ว เขาเผชิญหน้ากับลำแสงสีดำที่จู่ๆ กะพริบเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัวในขณะที่ทุกคนคิดว่าลำแสงสีดำจะจู่โจมเยี่ยนจื่อเยี่ยพวกเขาเพื่อจับเป็นตัวประกัน มันกลับหายตัวไปแล้ว“นี่มัน…”ซีหวังหมู่ที่พลาดท่า รู้สึกตัวเองถูกหลอก“บัดซบ ยังหนีไปอีก? หนีไปได้อย่างไร?” อินหลิวเฟิงไม่เข้าใจกุ่ยหมู่คนนี้มีร้อยชีวิตหรือ เหตุใดฆ่าเท่าไรก็ฆ่าไม่หมดกู้จื่อเฟิงไม่แปลกใจแม้แต่น้อย “นางคิดจะหนีตั้งแต่แรก ย่อมเตรียมการไว้ดีแล้ว ระดับตบะของนาง เมื่อคิดจะหนี ย่อมมีวิธีมากมาย ยมทูตดำนั่นก็เป็นอสูรคู่หูของนาง กลยุทธ์ยืมซากคืนชีพนั้นง่ายเกินไป”“เช่นนั้นตอนนี้ทำอย่างไรดี” อินหลิวเฟิงบอกว่าตนเองหมดหนทางแล้ว
ในขณะเ