ดียวกัน เอ้อร์เหมาผู้อ่อนแอที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาราวกับเพราะความเคลื่อนไหวของหงส์ผีที่เยี่ยนจื่อเยี่ยอัญเชิญออกมา เขาก็รู้สึกงงงัน และถามขึ้นด้วยสัญชาติญาณว่า “นายน้อย ท่านอยู่หรือไม่”“อยู่นี่ ทำไมรึ” อินหลิวเฟิงรีบเดินไปหาเอ้อร์เหมาหลับตาลง “ดีจังเลย แม้ข้าเอ้อร์เหมาจะตายแล้ว นายน้อยก็ไม่สามารถเปลี่ยนลูกน้องได้ ยังอยู่”อินหลิวเฟิง “…” ?เอ้อร์เหมาจอมทึ่มนี่เป็นอะไรกันแน่? เยี่ยนจื่อเยี่ยเรียกหงส์ผีกลับคืน ครั้นกำลังจะปริปากพูด จางอวิ๋นเมิ่งกลับชิงพูดขึ้นก่อนว่า“พ่อหนุ่ม เจ้ายังมีชีวิตอยู่ ยังไม่ตาย”“อะไรนะ” เอ้อร์เหมาที่ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็เบิกตาที่ไม่ค่อยโตเท่าไรนักกว้างจางอวิ๋นเมิ่งยิ้ม “เจ้ายังมีชีวิตอยู่จ๊ะ พ่อหนุ่ม”เอ้อร์เหมาหันไปมองนายน้อยของจวนตนด้วยสายตาเหลือเชื่อ“มีชีวิตอยู่จริงๆ หรือ”“หรือว่าให้ข้าอัดเจ้าสักยก ให้เจ้ารู้สึกเป็นจริงเสียหน่อย” อินหลิวเฟิงถามเอ้อร์เหมาส่ายศีรษะ “ไม่ต้องๆ ไม่รบกวนนายน้อย”
ทว่า…“แล้วข้าเลื่อนขั้นสำเร็จหรือไม่” เอ้อร์เหมาที่อยากจะลุกขึ้นทันทีกลับล้มกลับไปซีหวังหมู่เข้ามาป้อนโอสถให้เขา “หยุดเพ้อได้แล้ว มีชีวิตรอดก็ดีมากแล้ว คิดจะเอาอะไรอีกเล่า ใต้หล้านี้มีเรื่องสวยงามเช่นนั้นที่ไหนกัน”เอ้อร์เหมาหน้าละห้อย “เช่นนั้นข้าก็ถูกเจ้าหนีชิวกัดโดยเสียเปล่าน่ะสิ”“ไม่เช่นนั้นจะทำไม เจ้าจะกัดมันกลับไปรึ” ซีหวังหมู่ย้อนถามเอ้อร์เหมา “…” เขาตอบว่าเขาอยากทำเช่
