ู้ใดต่อต้าน ผู้นั้นย่อมผิด!หากไม่ใช่เช่นนี้ เทียนโฮ่วก็คงไม่ฆ่าล้างบางเหล่าขุนเขาและท้องทะเล ราชวงศ์แอตแลนก็คงไม่ลงมือกับเหล่าขุนเขาและท้องทะเลก่อนเพราะว่าพวกเขารู้ว่าเหล่าขุนเขาและท้องทะเลคืออุจจาระเหม็นของสุนัขที่ไม่สามารถจัดการได้ง่ายๆเจี่ยนชิวกลับคิดว่าในเมื่อเคยเป็นผู้ร่วมศึกสงครามของพวกมันก็ต้องเปลี่ยนแปลงท่าทีของพวกมันได้ แต่นางกลับคิดผิดมหันต์อย่างไม่ต้องสงสัยดังนั้น… ซีหวังหมู่พูดแทรกขึ้นระหว่างที่เจี่ยนชิวโมโหอ ้าอึ้ง “ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว ตอนนี้แม้ข้าซีหวังหมู่แต่เดิมจะไม่สงสัยเจ้า ตอนนี้ก็ต้องสงสัยแล้ว เจ้าไม่ใช่เจี่ยนชิวที่เรารู้จัก”เทพอัสนีขอคำชี้แนะว่า “นายท่าน ข้าน้อยคิดว่าข้อเสนอค้นตัวไม่เลว”“พวกเจ้า…” เจี่ยนชิวคิดไม่ถึงเลยว่า คำพูดที่นางคิดจะปกป้องตนเองกลับทำให้ซีหวังหมู่และเทพอัสนีโกรธเคือง พวกมันทั้งสองยังกัดนางไม่ปล่อยอีกด้วยนี่คงเป็นตัวอย่างของการเล่นละครเกินจริงแล้ว…
อินหลิวเฟิงคิดไม่ถึงว่าซีหวังหมู่และเทพอัสนีอสูรเทพผู้เที่ยงธรรมทั้งสององค์นี้จะทะเลาะกับกุ่ยหมู่ ต่างจากท่าทีก่อนหน้านี้ที่ช่วยพูดแทนนางราวฟ้ากับดินนี่มัน… บทจะเปลี่ยนก็เปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว! เฮ้อ สุดยอดไปเลย!ถึงอย่างไรตอนนี้อินหลิวเฟิงก็รู้สึกว่ากุ่ยหมู่คนนี้มีไม่ชอบมาพากล ไม่เช่นนั้นจะร้อนตัวเช่นนั้นทำไมเจี่ยนชิวในครานี้กลับตั้งสติกลับมาและรู้ตัวว่าตนเองร้อนรนไปเล็กน้อย นางคุกเข่าลงหน้าเยี่ยนอ
