ายอีกครั้งเจี่ยนชิวกลับพูดขึ้นต่อว่า “หากไม่มีแล้ว เช่นนั้นข้าน้อยขออำลา จะได้ไม่ถูกสงสัยหากเกิดอะไรขึ้นอีก”“ไม่ได้” กู้จื่อเฟิงแสดงความเห็นอย่างสงบ “ข้าน้อยไม่ได้พูดว่าสิ่งที่ออกไปจากตัวท่านต้องเป็นยมทูตดำ ข้าน้อยแค่บอกว่าท่านปล่อยตัวอะไรบางอย่างออกมา แต่จะเป็นตัวอะไร ข้าน้อยก็ไม่แน่ใจแน่นอนว่า ท่านอาจจะถือโอกาสเก็บมันกลับไปตอนที่ทุกคนพุ่งความสนใจไปที่มารดาเยี่ยนและเอ้อร์เหมาหรือไม่ไม่ทราบ เมื่อครู่นี้ข้าน้อยละสายตาไปเพราะเอ้อร์เหมา ไม่ทันจับตามองท่าน”“พูดได้ดี!” อินหลิวเฟิงปรบมือ บัดนี้เขารู้สึกแล้วจริงๆ ว่ากุ่ยหมู่คนนี้ช่างเสแสร้ง “หากกุ่ยหมู่จากไปตอนนี้ ข้าจะยิ่งสงสัยว่าเจ้าจะไปจัดการธุระที่เหลือให้เสร็จ ไม่แน่ว่าท่านเสี่ยวเป่าอยู่กับเจ้าก็ได้!”
และความเป็นจริงคือ…
