่ปรากฏตัวกลางอากาศก็ตะโกนว่า “ท่านแม่ ข้าคือเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ ให้ลูกช่วยท่านเถอะ”เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์…นี่คือชื่อเล่นที่จางอวิ๋นเมิ่งไม่มีวันลืมเช่นกัน
ในครานั้น นางและเยี่ยนชิงหวังเพียงว่าบุตรสาวจะว่ายไปมาอย่างมีความสุขในทะเลที่กว้างใหญ่ดั่งปลาน้อย มีชีวิตอยู่อย่างไร้พันธนาการและอิสระเสรี นี่คือพรที่นางไม่สามารถทำสำเร็จได้ตลอดชีวิตนี้ จึงได้แต่อวยพรให้บุตรสาวคนเล็ก หวังว่าบุตรสาวคนเล็กจะมีชีวิตอย่างอิสระและเป็นดั่งใจตนเองแทนนาง ดังนั้นเมื่อเยี่ยนอวี๋ตะโกนขึ้น จางอวิ๋นเมิ่งก็เปิดรับพลังของเยี่ยนอวี๋ด้วยสัญชาติญาณทันที ไม่มีการป้องกันหรือขับไล่แม้แต่น้อย แม้อันที่จริงนางก็ยังไม่ได้ฟื้นตัวเต็มที่ และยังไม่มีความทรงจำที่ชัดเจน แต่… นี่คือเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ของนางนี่ดังนั้น… เมื่อเลือดและพลังของเยี่ยนอวี๋ผสานเข้าไปในร่างหงส์ของจางอวิ๋นเมิ่งวี้ด!ขนห้าสีของจางอวิ๋นเมิ่งค่อยๆ ปรากฏเป็นเจ็ดสี!“ว้าว!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าอิจฉาไม่ไหวซีหวังหมู่ก็อิจฉาเช่นกัน “เลือดของนายท่านน่ะมีพลังแก่นของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า คราวนี้มารดาของนายท่านคงจะแซงหน้านกเฟิ่งหวง นกเฟิ่งหวงจะกลายเป็นน้องของราชาแห่งนกแล้ว”“ฮ่าๆๆ! นั่นก็เป็นเกียรติของมันแล้ว ไม่รู้ว่ามันฟื้นฟูเสร็จหรือยัง”เทพอัสนีหัวเราะร่า รู้สึกดีใจแทนนายท่านของพวกมัน!
“น่าจะใกล้เสร็จแล้ว ถึงอย่างไรนายท่านก็ไร้เทียมทานเช่นนี้แล้ว!” ซีหวังหมู่ไม่รู้สึกก