ส่วนของใบหน้าก็เป็นธรรมชาติมากแต่ในใจของเจี่ยนชิวนั้น มีเพียงนางที่รู้ว่านางโมโหจนอยากจะระเบิดอยู่แล้ว!ในความคิดของนาง ซีหวังหมู่ก็แค่ช่วยนางคลายสถานการณ์ให้ด้วยเจตนาอันดี ในความเป็นจริงแล้วทารกน้อยคนนี้แกล้งนางคนเดียวเท่านั้น ทำเช่นนี้กับนางคนเดียวแน่ๆ! ไม่แน่ว่าปฐมราชินีอาจจะเป็นคนสอนด้วยแม้จะไม่ได้สอน แต่เด็กน้อยคนนั้นเหมือนจะไม่ถูกกับนาง บางที… ไม่จำเป็นต้องเก็บเขาไว้อีก
กุ่ยหมู่ที่สกัดกลั้นอารมณ์ไว้ นางก็กล่าวขึ้นว่า “เช่นนั้นหม่อมฉันขอไปรักษาตัวก่อน”“ไปเถอะ” เยี่ยนอวี๋อนุญาต ยังหยิกเด็กน้อยเบาๆ “ต่อไปห้ามดื้อแบบนี้อีกนะ”“ดื้อ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบอกเสียงดังว่าจะดื้ออีกซีหวังหมู่หัวเราะเสียงดัง “นายน้อยกล้าหาญชาญชัยจริงๆ ยังกล้าเถียงนายท่าน ระวังถูกตีนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ได้ยินเช่นนั้นก็เงยหน้ามองท่านแม่ของเขาตาปริบ “ไม่หรอก นะ?”“โอ๊ะ!” ซีหวังหมู่อุทานเกินจริง “ไม่ไหวแล้ว! นายน้อยน่ารักเกินไปแล้ว! ซีซีใจจะละลายอยู่แล้ว! นายท่าน! เหตุใดนายน้อยจึงน่ารักเช่นนี้!”เยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อยเบาๆ กล่าวว่า “ถึงอย่างไรข้าและท่านพ่อเขาก็โดดเด่นเช่นนี้”“ฮี่…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกชมจนดีอกดีใจก็ยิ้มอย่างน่ารักกว่าเดิมยมราชในครานี้ เขาไปจัดการธุระอย่างรู้งานแล้วเพียงไม่นาน ยมราชก็ส่งสารกลับมาว่าทุกอย่างตระเตรียมเรียบร้อยแล้ว เยี่ยนอวี๋จึงให้พี่ใหญ่เขาหยุดการรักษาชั่วคราว พวกเขาต้องเปลี่ยนไปที่
