่านางไม่มีชาติหน้า และไม่มีทางที่วิญญาณของนางจะท่องในธารเหลืองได้ กระทั่งไม่สามารถมีชีวิตหลังความตายได้ดังนั้นแม้นางจะรู้ว่าการจากไปของนางจะทำให้สามีที่รักนางมากคนนี้มีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้ จะทำให้เขาเจ็บปวดเพราะคะนึงหาถึงนางทุกๆ ปี นางก็ต้องให้เขารับปากว่าจะดูแลลูกๆ ทั้งสามคนจนเติบใหญ่ดูแลลูกๆ ให้มีชีวิตที่สงบสุดตลอดไปแทนนางดังนั้น… บัดนี้ เมื่อกลิ่นอายของเยี่ยนชิง โลหิตหัวใจของเยี่ยนชิงปรากฏขึ้น วิญญาณที่หลงเหลือของจางอวิ๋นเมิ่งก็ระเบิดความปรารถนาอันแรงกล้าในการฟื้นคืนชีพออกมาด้วยสัญชาติญาณเยี่ยนอวี๋น ้าตาคลอ รู้ว่าท่านพ่อเจ้าน ้าตาของนางอาจจะสมปรารถนาได้ในเร็ววันแล้ว
ทว่าทั้งหมดนี้เจี่ยนชิวไม่เข้าใจเลย “ตามหลักแล้ววิญญาณร้ายที่ถูกหลอมหลุดออกจากสามโลกแล้ว ไม่อยู่ในสังสารวัฏหกวิถีกลายเป็นส่วนหนึ่งของพลังต้องห้าม ไม่ว่าพลังใดๆ ก็ไม่สามารถ‘ควบคุม’ ได้แล้วไม่ใช่หรือ”“พลังใดๆ แต่ไม่รวมถึงพลังของนายท่าน” เทพอัสนีตอบอย่างสมเหตุสมผลเจี่ยนชิว “…”นางรู้สึกจุก หลักๆ เป็นเพราะเจอสิ่งเร้าที่เกิดขึ้นในวันนี้มากเกินไป และยังรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอีกหลายครั้งทุกครั้งที่นางรู้สึกมีความหวัง ความจริงก็มักจะตบหน้านางฉาดใหญ่ ตบจนนางรู้สึกเวียนศีรษะนางกลับยังไม่สามารถเผยพิรุธได้ มิเช่นนั้นนางก็จะยิ่งไม่มีโอกาสสำเร็จ นางต้องทน! นางอดทนต่อความยากลำบากและรอมาหลายปีเช่นนี้ เรื่องไม่ควรจบลงเช่นนี้เมื่อคิดได้