ดังนี้… เจี่ยนชิวก็สงบอารมณ์ลงและจำเป็นต้องสงบลงเยี่ยนอวี๋ในครานี้ นางย่อมสามารถฟื้นฟูสามจิตของจางอวิ๋นเมิ่งต่อไปผ่านวิญญาณที่หลงเหลือของจางอวิ๋นเมิ่งได้อย่างราบรื่นด้วยตบะระดับเยี่ยนอวี๋ เดิมทีก็สามารถทำได้แล้ว ตราบใดที่มีวิญญาณหลงเหลือเพียงน้อยนิด นางก็สามารถช่วยฟื้นคืนชีพจา
งอวิ๋นเมิ่งได้ในที่สุด อีกทั้งจางอวิ๋นเมิ่งเองก็ฮึดสู้ ทุกอย่างย่อมไม่มีเรื่องน่าหวั่นวิตกอะไรดังนั้น… กู้จื่อเฟิงอดพูดขึ้นไม่ได้ว่า “ต้องขอบคุณผู้ที่หลอมวิญญาณร้ายจิ่วจิ้นผู้นี้ มิเช่นนั้นวิญญาณหลงเหลือของมารดาปฐมราชินีท่านนี้คงไม่อยู่จนถึงทุกวันนี้ และคงไม่สามารถรอจนกว่าปฐมราชินีเยี่ยนมาฟื้นฟูได้”เมื่อสิ้นเสียง…ชิ้ว!เจี่ยนชิวรู้สึกเหมือนมีธนูยิงทะลวงหัวใจ! ลูกธนูลูกนี้ยังแทงลงไปลึกมาก! และเจ็บปวดมากดังนั้นที่นางทำมามากมายเช่นนี้ กระทั่งยอมบุกเข้าหลุมศพ ทำให้ตนเองเสียโฉม ยัง…ผลลัพธ์ที่ได้กลับกลายเป็นทำประโยชน์ให้ผู้อื่นและยังทำให้ปฐมราชินีเยี่ยนสมหวังหรือ …เห็นได้ชัดว่านี่คือความจริง เพราะว่าร่างวิญญาณของจางอวิ๋นเมิ่งค่อยๆ เปลี่ยนจากใบหน้าหนึ่งใบเป็นศีรษะและยังฟื้นฟูอย่างต่อเนื่อง ภายใต้พลังไร้ที่สิ้นสุดของเยี่ยนอวี๋เจี่ยนชิว “…”นางอยากจะกระอักเลือดจริงๆ แต่ใบหน้าของนางกลับจำเป็นต้องหัวเราะดีใจจากใจจริง “ดีมากเลย”
“ใช่แล้ว! ดีมากเลย! นี่คือความปรารถนาสูงสุดของการมายมโลกของปฐมราชินี ไม่คิดเลยว่าจะทำสำเร็จเร็ว
