เจี่ยนชิวรู้สึกว่านางคงทำความลับแตกเพราะชาเฉาลู่แล้ว นี่เป็นชาบรรณาการพิเศษสำหรับตำหนักสวรรค์เท่านั้นหากรู้เช่นนี้แต่แรก นางก็คงไม่เลือกใช้เหยาจี บัดนี้ปฐมราชินีเยี่ยนคงรู้แล้วว่านางมีเส้นสายในตำหนักสวรรค์ เพียงแค่ยังไม่ได้หลักฐานที่แน่ชัดเท่านั้น แต่หากนางเผยพิรุธอีกครั้งก็คงพูดยาก“ให้ตายเถอะ”“ให้ตายเถอะ ให้ตายเถอะ…”เจี่ยนชิวที่สบถไม่หยุดหายใจถี่และรัว “เจ้ารู้แค่เรื่องสู้รบฆ่าฟันไม่ใช่หรือ เป็นคนละเอียดอ่อนเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน แม้แต่ชาที่จิบไปเพียงคำเดียวยังใส่ใจกับมันด้วย?”เจี่ยนชิวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ไม่เคยลนลาน ครานี้นางโมโหมากจริงๆแต่นางก็ไม่สามารถระบายอารมณ์ใส่ผีน้อยที่ยกน ้าชามาเมื่อครู่นี้ได้นางเชื่อว่าปฐมราชินีเยี่ยนต้องจับตามองอยู่แน่นอน ทว่า… เจี่ยนชิวที่จู่ๆ คิดบางอย่างขึ้นได้ก็หายโกรธทันทีก่อนจะเผยสีหน้าชั่วร้าย “ปฐมราชินีเยี่ยน หวังว่าเจ้าที่เห็นวิญญาณมารดาผู้ให้กำเนิดแล้วจะยังสงบนิ่งเช่นนี้ได้”…
ในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋และพรรคพวกก็มาถึงตำหนักยมราชยมราชถูกเยี่ยนอวี๋สั่งให้ไปเตรียมตัวทันที อินหลิวเฟิงจึงถือโอกาสพาเอ้อร์เหมาเดินเล่นรอบๆ ถึงอย่างไรก็มีเพียงคนตายเท่านั้นที่สามารถมาตำหนักยมราชได้ ส่วนเยี่ยนอวี๋ก็พาสามีรูปงาม ‘กลับห้อง’ เด็กน้อยหลับไปแล้ว ปกติแล้วหลังจากทานอิ่มไม่นาน เขาก็จะรู้สึกง่วง ซึ่งก็ทำให้สองสามีภรรยาสามารถพูดคุยกันอย่างสะดวก เยี่ยนอวี๋จึงถามขึ
