้นว่า “กุ่ยหมู่เป็นอย่างไร”ต้าซือมิ่งสัมผัสระหว่างคิ้วด้วยนิ้วชี้ ดึงแสงหมอกสีม่วงออกมาและไหลเข้าไปในหน้าผากของภรรยาแรกเริ่มเยี่ยนอวี๋ยังไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร จนเมื่อภาพภาพแรกปรากฏในอนุสติของนาง นางจึงเข้าใจ “เจ้าสงสัยว่าโจรผู้นี้คือกุ่ยหมู่หรือ”ต้าซือมิ่งกลับตอบว่า “ข้ามิกล้า… มองกุ่ยหมู่อะไรนั่นใกล้ๆอยากให้เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ช่วยข้าดูว่าใช่นางหรือไม่”เยี่ยนอวี๋ที่ฟังคำพูดเจืออารมณ์หยอกเย้าของต้าซือมิ่งออก จู่ๆนางก็เข้าปราชิดตัวจูบปากเย็นเยียบของชายคนนี้เล็กน้อย “เด็กดี มีรางวัล”“ฮึ” หรงต้าซือมิ่งที่กอดภรรยาเข้ามา เขาก็ลงน ้าหนักมากกว่าเดิม เหมือนกับขอรางวัลเพิ่มเติมให้ตนเอง
เยี่ยนอวี๋คล้องคอเรียวของชายคนนี้ไว้อย่างเป็นธรรมชาติความรู้สึกพัฒนาจากความไม่เคยชินในตอนแรกจนเป็นความรู้สึกชอบการคลอเคลียใกล้ชิดเช่นนี้ ช่างหวานฉ ่าสามีของนางหวานมาก หัวใจของนางก็หวานมากเช่นกัน…ผ่านไปนาน เจ้าตัวน้อยที่ถูกท่านพ่อและท่านแม่หนีบจนแบนเขาก็ส่งเสียงร้องในความฝัน บอกให้ท่านพ่อเขาตื่น บอกว่าลูกสุดน่ารักคนนี้ยังอยู่ที่นี่นะแม้จะเป็นเช่นนี้ ต้าซือมิ่งก็ยังคงจูบดอกไม้บนหน้าผากภรรยาอย่างเสน่หา มือข้างหนึ่งกุมใบหน้าที่เนียนนุ่มของนางไว้อย่างมิอาจปล่อยมือได้ “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์…”เยี่ยนอวี๋โอบเขาเข้ามาในซอกคอและจูบจมูกที่สูงโด่งของเขาค่อยๆ สงบอารมณ์ลงและกอดเอวบางของสามีไว้แน่นพูดว่า “ดูจากรูปร่างแล้ว เหมือนจะไม่ใ
