ระฉับกระเฉงเช่นเดิมแล้วเยี่ยนอวี๋ลุกขึ้นกอดแขนของท่านพ่อนางไว้และอิงไหล่ของเขา“ข้าและหรงจะไปยมโลก ข้าคิดว่าท่านพ่อคิดถึงและอาลัยอาวรณ์ต่อนางเช่นนี้ นางน่าจะมีวิญญาณหลงเหลืออยู่ในสามโลก บางทีข้าในบัดนี้อาจจะพานางกลับมาได้”เดิมทีเยี่ยนอวี๋ไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ นางกลัวว่าหากให้ความหวังท่านพ่อเจ้าน ้าตาไปแล้ว กลับไม่สามารถทำได้ จะทำให้เขาดีใจเก้อยิ่งทรมานเข้าไปใหญ่ทว่าเยี่ยนอวี๋พูดขึ้นว่า “จริงๆ ลูกไม่อยากบอกท่าน กลัวถึงเวลาทำไม่ได้ ท่านจะเสียใจ แต่ข้าต้องการความร่วมมือจากท่าน ท่านพ่อไม่ว่าอย่างไร เราต้องลองดูสักตั้ง ผล…”เยี่ยนอวี๋ยังไม่ทันพูดจบ เยี่ยนชิงที่น ้าตานองหน้าก็ตบมือของนางเบาๆ “พ่อรู้ พ่อเข้าใจ แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ดีมากแล้ว…”เยี่ยนชิงรู้แก่ใจดีว่า ครานั้นภรรยาสุดที่รักร่วงหล่นไปอย่างไรดังนั้นแม้เขาจะรู้ว่าบุตรสาวสุดที่รักกลายเป็นปฐมราชินีเยี่ยน เขาก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้
ประการแรก เขารู้แก่ใจดีว่าไม่มีความหวังที่นางจะยังมีชีวิตอยู่ประการที่สอง เขาไม่อยากทำให้บุตรสาวอันเป็นที่รักต้องลำบากใจ แม้เขาจะโหยหาภรรยาสุดที่รักให้กลับมามากเพียงใดก็ตามบัดนี้ บุตรสาวอันเป็นที่รักบอกว่ามีความหวัง เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว เพียงพอแล้วล่ะ“ดีมากแล้ว…” เยี่ยนชิงที่พูดสามคำนี้ซ ้าไปมาหลายรอบ เขาก็รู้สึกจริงๆ ว่าดีมากแล้ว ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร เขาก็ยอมรับได้เยี่ยนอวี๋ตบหลังของท่านพ่อนางเบาๆ “เช่
