และอาหารของเจ้าอยู่ที่นี่แล้ว”กรูๆ…สัตว์ประหลาดที่ส่งเสียงทุ้มแปลกๆ ‘ใบหน้าทั้งใบ’ ของมันกำลังดิ้นไปมา ราวกับกำลังตอบเจี่ยนชิว อยากจะถามว่านางพูดจริงหรือไม่
เจี่ยนชิวกลับไม่ได้ตอบทันที นางมอง ‘ใบหน้าใบหนึ่ง’ บนหน้าของจิ่วจิ้น ซึ่งเป็นผลงานชิ้นเอกของนาง เพราะว่าเจ้าของใบหน้าใบนี้ก็คือ…“จางอวิ๋นเมิ่ง” เจี่ยนชิวยิ้มตาหยี ผ้าคลุมหน้าสีดำโปร่งก็ไม่สามารถปกปิดความภาคภูมิบนใบหน้าของนางได้ “ไม่รู้ว่าปฐมราชินีจะชอบของขวัญชิ้นนี้ที่ข้าจะมอบให้นางหรือไม่นะ”[1] หนี้ดอกท้อ หมายถึงความผิดในการให้ความหวัง หรือการหลอกให้คนอื่นมารัก
