เรืองแสงสีน ้าเงินหม่นในกรงมีผีตนหนึ่ง รอบกายของมันแผ่ซ่านหมอกสีดำออกมาอย่างต่อเนื่องหากเยี่ยนอวี๋สัมผัสอีกครั้งก็จะรู้ว่า กลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาจากผีตนนี้ คือเก้าวิชามารต้องห้าม ซึ่งเป็นวิชาต้องห้ามของเผ่ามารที่นางเคยมมีบัญชาห้ามใช้อีกเจี่ยนชิวกลับค่อยๆ เปิดกรงอย่างสง่า “จิ่วจิ้น”กรูผีที่เปล่งเสียงประหลาดออกมาเมื่อมันได้ยินเสียงก็เคลื่อนไหวมันเปลี่ยนจากท่าหมอบเป็นลุกขึ้นยืนแล้วและเมื่อมันยืนขึ้น หากไม่เห็นหน้า มันก็เหมือนกับสิงโตขนาดยักษ์สูงร้อยฉื่อ แถมยังยาวหลายร้อยฉื่อด้วย ทั่วทั้งร่างหลั่งไหลแสงสีดำบริสุทธิ์ออกมา ดูยิ่งใหญ่มากทว่า อย่าได้เห็นหน้ามัน เพราะเมื่อเห็นหน้า สรรพชีวิตใดๆ ล้วนต้องตกตะลึงกับใบหน้าขนาดใหญ่ซึ่งประกอบขึ้นจากใบหน้าที่น่าสะ
พรึงจำนวนมากเป็นแน่ แม้จะกล้าหาญเช่นใดก็ต้องขนลุกและตกใจกับใบหน้าอัปลักษณ์ที่เรียงรายกันแน่นขนัด และสัตว์ประหลาดเช่นนี้…กรูเมื่อมันออกจากกรงก็กระโจนใส่เจี่ยนชิวทันทีฟ่องูวิเศษสีดำและสีขาวพุ่งออกมาจากแขนเสื้อทั้งสองข้างของเจี่ยนชิว มันก่อตัวกลายเป็นอักษรรูนบิดเบี้ยวข้างหน้าเจี่ยนชิวทันทีจากนั้นมันก็เปล่งแสงเจิดจ้าชั้นหนึ่งออกมา ทำให้สัตว์ประหลาดนั่นถอยกลับไปในกรงทันที“ชู่ว์”เจี่ยนชิวกลับยื่นมือไปเรียกงูวิเศษสองตัวกลับมา ในขณะเดียวกันก็มองสัตว์ประหลาดตัวนั้นอย่างอ่อนโยนและพูดขึ้นอีกครั้งว่า “จิ่วจิ้น เจ้าอย่ารีบร้อน ข้าให้โอกาสเจ้าหาอาหาร
