้เพียงว่าการเกิดใหม่ของนางถือว่าดีมากแล้ว ทว่า… เยี่ยนอวี๋ที่คิดถึงประเด็นหลักก็มองไปที่สามี“เจ้าคิดเห็นอย่างไร”“ข้าไม่รู้จักเจี่ยนชิว ต้องดูผลลัพธ์ค่ายกลกักอนุสติก่อน แต่เจี่ยนชิวคนนี้ตอนนี้อยู่ยมโลกหรือไม่” หรงอี้ถามกลับเยี่ยนอวี๋พยักหน้า “ใช่แล้ว เท่าที่ข้าทราบ นางจำเป็นต้องไปยมโลกเพื่อหลีกเลี่ยงซีเหอ นางและเทียนตี้เคยมีวาสนาที่มหัศจรรย์ช่วงหนึ่ง ดังนั้นซีเหอมิอาจรับนางไว้ได้”“หนี้ดอกท้อ[1]ของเจ้าเทียนตี้นั่นอีกแล้วหรือ” หรงต้าซือมิ่งรู้สึกพูดไม่ออก หารู้ไม่ว่าครานี้เป้าหมายของกุ่ยหมู่เจี่ยนชิวคือเขามิหนำซ ้าในขณะที่พวกเขากล่าวถึงเจี่ยนชิวพรวดเจี่ยนชิวอาเจียนเลือดออกมา แม้ลมปราณของนางยังคงปกติทว่าสีหน้ากลับดูทรุดโทรม เพราะว่าลำแสงจางๆ ก่อนหน้านี้ที่ต้าซือมิ่งบีบแตกมาจากนางจริงๆ แต่นางไม่ได้บาดเจ็บเพราะพลังที่หลงเหลือของคาถาถูกบดขยี้ ที่นางบาดเจ็บเป็นเพราะนางฝืนทำลายพลังวิชามารนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้ต้าซือมิ่งจับได้“แม้เจ้าจะเจอ ข้าก็หวังว่าจะไม่ใช่ด้วยวิธีการนี้” เจี่ยนชิวที่เช็ดเลือดตรงมุมปากพึมพำ สีหน้าฟื้นฟูกลับมาอย่างรวดเร็ว แต่สิ่งที่นางไม่รู้คือแอนนาน้อยเปิดโปงนางแล้ว
ทว่าเจี่ยนชิวที่ฟื้นตัวกลับมาแล้วยังคงพึมพำ “ถึงเวลาปล่อยวิญญาณร้ายจิ่วจิ้นแล้ว”เมื่อพูดจบ… เจี่ยนชิวก็เปิดช่องทางมืดมิดที่ราวกับไปสู่ความมืดนิรันดร์ แต่ครานี้นางไม่ได้เดินเข้าไปในห้องลับ แต่เดินเข้าไปในกรงที่
