าวกับเด็กน้อยผู้น่าสงสารที่ถูกรังแกอย่างน่าสังเวชเยี่ยนอวี๋ลูบหลังอ่อนนุ่มของเด็กน้อยเบาๆก่อนจะถามขึ้นว่า“เรื่องเหล่านี้ขอไม่พูดถึงก่อน หากเป็นกลิ่นของเจี่ยนชิวจริงๆ ไม่มีทางที่ข้าจะจำไม่ได้”“ข้าแค่พูดในสิ่งที่ข้าจำได้ ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ท่าน ข้าไปนอนต่อแล้ว” เมื่อพูดจบ แอนนาน้อยก็มุดกลับไปหาเด็กน้อยพร้อมกรงของมันเยี่ยนเสี่ยวเป่าควักนางออกมาอย่างโมโห “เป่า ไม่เอาเจ้าแล้ว”
แอนนาน้อย “…”เจ้าจ ้าม ่าน้อยคนนี้แม้ตัวจะเล็ก แต่อารมณ์ร้ายจริงๆทว่านางจำเป็นต้องติดตามเด็กจ ้าม ่าคนนี้ต่อไป เพราะกลิ่นอายบนตัวเขาสามารถเลี้ยงวิญญาณของนางได้ ดังนั้น… แอนนาน้อยกัดฟันเรียก “พี่เป่า”“เชอะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าส่งเสียงไม่พอใจอย่างเย่อหยิ่งก่อนจะหิ้วแอนนาน้อยกลับมา “ทำให้พี่เป่าโกรธอีก จะไม่เอาเจ้าแล้ว”แอนนาน้อยจะพูดอะไรได้เล่า นางได้แต่ตอบตกลงเยี่ยนอวี๋ทอดถอนใจ นางคิดไม่ถึงจริงๆ ว่า อดีตคู่ปรับจะกลายเป็น ‘บุตรสาว’ ของนางในบัดนี้ และยังอ่อนโยนต่อลูกของนางมากแอนนาที่เป็นเช่นนี้ หากอยู่ต่อหน้าเหล่าทวยเทพที่เคยเข้าร่วมศึกมหาสงครามเทพและมาร พวกเขาย่อมค้านว่านางเป็น ‘ตัวปลอม’ไม่มีทางเป็นตัวจริง ต้องเป็นตัวปลอมแน่นอนแต่เยี่ยนอวี๋รู้ว่า นางคือตัวจริงนี่คือแอนนา เทพแห่งความมืด เพียงแค่ว่าพลังของนางสู้ครั้นรุ่งโรจน์ได้เพียงน้อยนิด เปรียบไปก็เหมือนกับขนเส้นเดียวบนวัวเก้าตัว
สำหรับแอนนาแล้ว เยี่ยนอวี๋พูดได
