ๆ ของเด็กน้อยอย่างไม่สบอารมณ์นัก“เจ้านี่นะ…”“ฮี่…” เยี่ยนเสี่ยวเป่ายิ้มตาหยีเลียต่อไป “อิงอิง หวาน”หยวนสื่อเทียนจุนที่เห็นดังนั้นก็ยิ้ม “นายท่านวางใจเถอะ ฝ่าบาทรู้หนักรู้เบา เขาก็แค่อยากทดสอบจวินโฮ่วเท่านั้น”“หากเป็นเมื่อก่อน ข้าย่อมไม่กังวล” เยี่ยนอวี๋กลัวว่าเทียนตี้ไม่รู้จักแยกแยะ ทำให้สามีของนางเป็นอะไรไปอีก
หยวนสื่อเทียนจุนยิ้มอย่างอ่อนโยน “หากเป็นเมื่อก่อน ท่านยิ่งต้องกังวล”“เจ้าไม่รู้จักความสามารถของสามีข้า” เยี่ยนอวี๋ไม่เข้าใจความหมายแฝงของหยวนสื่อเทียนจุนเลยแม้แต่น้อยหยวนสื่อเทียนจุนก็ไม่ได้ตั้งใจจะอธิบาย เรื่องนี้ก็ไม่เหมาะที่จะอธิบายให้ละเอียดด้วย…ในขณะเดียวกัน เทียนตี้ที่ออกจากจักรวาลดั้งเดิมแล้วก็กล่าวอย่างเป็นมิตรว่า “เชิญอาจารย์พ่อไปคุยกันที่วังเทียนตี้ได้หรือไม่”“ได้” หรงอี้ไม่ได้ปฏิเสธระหว่างทางเทียนตี้ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พาต้าซือมิ่งเข้าวังเทียนตี้ของเขา จากนั้นก็สั่งคนยกน ้าชามา หลังจากจิบชาเสร็จแล้วก็เป็นคนเอ่ยขึ้นก่อนว่า “อาจารย์พ่อไม่สงสัยหรือว่าข้าจะขอคำชี้แนะอะไรจากท่าน”“มีอะไรน่าสงสัยหรือ” หรงต้าซือมิ่งไม่รู้สึกสงสัยจริงๆ ถึงอย่างไรเขาก็ไม่ได้สนใจเทียนตี้อยู่แล้ว เพียงแค่เห็นแก่ภรรยาจึงทำเป็นชื่นชอบ ‘ศิษย์’ ราคาถูกคนนี้
เทียนตี้กลับไม่ได้กระโดดขึ้นมา เพียงแค่มองต้าซือมิ่งอย่างจริงจัง มองสำรวจเขาอย่างถี่ถ้วนราวกับเพิ่งเคยเจอคนๆ นี้เป็นครั้งแรกต้าซือมิ่งก็
