เทียนตี้ที่รับรู้ได้ ขณะที่เขาลืมตาขึ้นก็เห็นว่าในรอยแยกขนาดใหญ่ ‘บน’ ภูเขาปู้โจวซานมีรัศมีหลากสีหลั่งไหลออกมาอีกครั้งเทพขุนเขาทั้งสิบสององค์ต่างตะลึงงัน ทุกคนลืมตาขึ้น “นี่มัน…”“เหมือนกับว่าพลังของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่ไหลเข้าไปในแอตแลนจะลดลง” เทพวิหคมังกรเทพขุนเขาแห่งภูเขากู่เชวี่ยมองไปยังเทียนตี้อย่างเป็นกังวล“อย่าบอกนะว่าเกิดเรื่องขึ้นอีกแล้ว” เทพมนุษย์อสูรถามอย่างเป็นห่วงเทียนตี้กลับส่ายศีรษะอย่างมั่นใจหลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง “ไม่ใช่หรอก ชู… อาจารย์หยุดยั้งสวรรค์เก้าชั้นฟ้ากลืนกินแอตแลน ข้ายังสัมผัสได้ว่าในกระบวนการนี้กฎระเบียบของพื้นที่และเวลาเสถียรยิ่งกว่าเดิม”“เป็นเพราะจวินโฮ่วหรือ” เทพวิหคมังกรคิดว่าคงต้องเป็นเช่นนั้นเทียนตี้พยักหน้า “เป็นเหตุผลหนึ่งในนั้น อีกหนึ่งเหตุผลคือทำเพื่อสองมหาจักรวาล จากความรวดเร็วในการกลืนกินกลับก่อนหน้านี้ แม้สวรรค์เก้าชั้นฟ้าของเราจะอยู่นำหน้าครอบงำแอตแลน แต่ยังคงไม่สามารถหลีกเลี่ยงความวุ่นวายบางส่วนที่อาจเกิดขึ้นและทำให้ผู้บริสุทธิ์บาดเจ็บล้มตาย”
“ก็ถูก แม้ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยเมื่อเทียบกับการถูกกัดกร่อน แต่นายท่านย่อมใส่ใจเรื่องนี้ มิหนำซ ้ายังเกี่ยวข้องกับจวินโฮ่ว” เทพวิหคมังกรพูดจบก็คอยสัมผัสรอยแยกนั้นอีกครั้งในกระบวนการนี้… เมฆหลากสีปรากฏขึ้นทีละก้อน เริ่มจากโลกมนุษย์ แดนมืด จากนั้นสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ตำหนักสวรรค์ รวมถึงยมโลก เหล่าทวยเทพเก่า
