งค้นหาวิญญาณของมันอย่างเผด็จการต้าซือมิ่งเช่นนี้ ทำให้อินหลิวเฟิงยอมแพ้จนอยากจะก้มกราบบูชา “เจ้าเล่ห์จริงๆ ถือโอกาสตอนที่ท่านเสี่ยวเป่าทำให้ฝ่ายตรงข้ามงงงัน ต้าซือมิ่งก็ลงมือสืบค้นวิญญาณทันที องค์เทพมังกรไม่ทันตั้งตัว ความลับทั้งหลายคงถูกต้าซือมิ่งค้นเจอหมดแล้ว”
“ใช่แล้ว” กู้จื่อเฟิงเองก็คิดไม่ถึงว่าต้าซือมิ่งที่ดูสง่าผ่าเผยราวกับเทพ อันที่จริงจิตใจอำมหิตเช่นนี้ ดูองค์เทพมังกรสิ ถูกรังแกจนกลายเป็นเช่นใดแล้วอ๊ากกก…กรร…องค์เทพมังกรที่คร ่าครวญพยายามดิ้นรนไม่หยุด มันพยายามสกัดกั้นการสืบค้นวิญญาณของต้าซือมิ่ง น่าเสียดายที่ทันทีที่ต้าซือมิ่งลงมือ มันก็เหมือนกับปลิงขนาดใหญ่ที่แข็งแรงแทรกซึมเข้าไปทั่วทุกมุมของวิญญาณของมัน จนมันไม่สามารถสลัดทิ้งไปได้ทว่าองค์เทพมังกรเองก็แข็งแรง ขณะที่มันถูกสืบค้นวิญญาณอย่างเจ็บปวด มันก็ยังสามารถใช้กรงเล็บมังกรของมันดึงทึ้งศีรษะของตนเอง เหมือนกับว่าแม้ศีรษะของตนจะเป็นแผลเหวอะหวะก็ไม่ยอมให้จอมโจรได้สิ่งที่ต้องการน่าเสียดาย…“อ้ะเนะ อ้ะเนะ”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่มือซ้ายขว้างหินฝนหมึกออกไปและมือขวาขว้างเจดีย์องค์หนึ่งออกไปปัดกรงเล็บทั้งสองข้างขององค์เทพมังกรออกทันที เจ็บจนมันร้องไม่หยุด“ฮ่า…”
เยี่ยนเสี่ยวเป่าหัวเราะอย่างมีความสุข เห็นได้ชัดว่ากำลังสนุกสนานมากอินหลิวเฟิงเห็นดังนั้นก็อ ้าอึ้ง “ในที่สุดก็รู้ว่าเหตุใดท่านเสี่ยวเป่าจึงแข็งแกร่งขึ้นทุกวันแล้ว ต้าซือมิ่งส
