ือ หรือไม่เจ้าและเสี่ยวเป่ารอข้าที่นี่ข้าไปดูเสร็จแล้วจะกลับมา”ต้าซือมิ่งกลับพูดว่า “มิต้อง เจ้าเข้าไปไม่ได้ มีแค่เสี่ยวเป่าเข้าไปได้”เมื่อพูดจบ เขาก็พาทุกคนมาถึงบริเวณใกล้เคียงกับตำหนักเยี่ยนอวี๋จึงเข้าใจว่าเหตุใดสามีของนางจะบอกว่าตำหนักแห่งนี้มีเพียงเสี่ยวเป่าเข้าไปได้ เพราะว่าอักษรศักดิ์สิทธิ์บริเวณนี้สามารถตรวจจับวิญญาณของผู้ใหญ่ได้
เพราะว่าพวกเขาเพิ่งปรากฏตัวก็เห็นสตรีวัยกลางคนนางหนึ่งถูกดีดกระเด็นออกมาเนื่องจากพยายามบุกรุกเข้าไป นางตายคาที่ทันทีเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น…“บัดซบ!”อินหลิวเฟิงพ่นคำหยาบอีกครั้ง เขารับรู้ได้ว่าพลังที่เพิ่งซัดสตรีวัยกลางคนคนนั้นจนกระเด็นมีพลังทำลายล้างที่สามารถฆ่าผู้แข็งแกร่งระดับเทพขึ้นไปให้ตายได้เพียงเท่านี้…“หากเรากระตุ้นมัน แม้จะไม่ถูกฆ่า แต่ก็จะถูกแยกออกมาทันที”กู้จื่อเฟิงค่อยๆ พูดขึ้น สายตาของเขาจับจ้องไปที่อักษรศักดิ์สิทธิ์บิดเบี้ยวที่เคลื่อนไหวไปมาอยู่บนผนังพระตำหนักเยี่ยนอวี๋เองก็มองอักษรศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ นางสังเกตเห็นว่านอกจากอักษรศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้จะเปล่งประกายแสงสีเขียวหม่นแล้วยังมีแสงสีฟ้าผิดปกติด้วยอักษรศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้… ทำให้ต้าซือมิ่งที่รับรู้ได้แจ่มชัดยิ่งกว่ายกมุมปากอันเย้ายวนขึ้นเล็กน้อย
