ะของเราก็เช่นกัน เด็กรุ่นใหม่ก็ไม่ได้เรื่องสักคน หากเป็นเช่นนี้ต่อไป มหาทวีปเทียนอวี่ต้องจบเห่แน่ๆ”“เฮ้อ…”เสียงถอนหายใจดังขึ้นไม่หยุดจนกลบจิตสัมผัสของอินหลิวเฟิงทำให้เขาต้องถอนหายใจตามไปด้วยอย่างรู้สึกหดหู่ใจ “สามัญชนในโลกเจดีย์น้อยแห่งนี้น่าเวทนาจริงๆ”บรรพบุรุษของพวกเขาเคยประสบจักรวาลถูกกลืนกิน พวกเขาในบัดนี้ก็กำลังประสบกับความศักดิ์สิทธิ์ถดถอยอย่างรุนแรงเหตุการณ์ทั้งสองที่พวกเขาเผชิญล้วนเป็น ‘ค่าตอบแทน’ ระดับโลกาวินาศทว่ากู้จื่อเฟิงกลับพบว่ามีเสียงเด็กร้องไห้อยู่ใกล้ๆ เขาขมวดคิ้ว“พวกเจ้าได้ยินเสียงเด็กร้องไห้หรือไม่”เด็กน้อยพยักหน้า เขาได้ยินอย่างแจ่มชัด “เนะ”
“ทารกหนึ่งร้อยแปดคน” เยี่ยนอวี๋ยืนยันได้ว่าในตำหนักที่อยู่ไม่ไกลนี้ขังทารกแรกเกิดที่มีอายุไม่ถึงหนึ่งขวบไว้ ส่วนใหญ่อายุใกล้เคียงกับเสี่ยวเป่าของนาง“หมายความว่าพวกเขาต้องการบูชาทารกเหล่านี้ให้มังกรยักษ์สีเขียวเข้มเมื่อครู่นี้หรือ” อินหลิวเฟิงหมดคำจะพูด “ผู้น่าสงสารย่อมมีส่วนที่น่าเกลียดชัง”“ลองไปดูกัน” ตั้งแต่ที่เยี่ยนอวี๋มีเสี่ยวเป่า นางก็รู้สึกอ่อนไหวกับทารกน้อยเป็นพิเศษ มิหนำซ ้ายังเห็นได้ชัดว่าตำหนักทางนั้นมีอักษรศักดิ์สิทธิ์แปลกประหลาดมากมายยิ่งกว่า อีกทั้ง…“ช้าก่อน” หรงต้าซือมิ่งยกมือขึ้นผูกแถบผ้าบดบังดวงตาของตนเองไว้ทันทีเยี่ยนอวี๋เอ่ยขึ้นว่า “เช่นนี้ก็จะสามารถหลีกเลี่ยงไม่ให้อักษรศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นทำร้ายเจ้าได้หร
