วกเขาจะต้องถูกลงโทษด้วย เพราะว่าเทพมังกรตายแล้ว ตายในศาลบรรพชนหมู่บ้านตระกูลเจี่ยงของพวกเขา แม้ฆาตกรไม่ใช่พวกเขา แต่พวกเขาก็ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้น…
ตุบ ตุบ…ทั้งแปดคนคุกเข่าลงทันที เพราะขาที่หมดแรงคุณหนูเจี่ยงถึงกับทรุดลงกับพื้นราวกับกลายเป็นเนื้อชิ้นใหญ่ที่อ่อนย้วย นางเพิ่งจะรู้ว่าสิ่งที่นางจับไว้ได้ไม่ใช่ความหวัง แต่คือขวากหนามทว่า… คุณหนูใหญ่ที่มีไหวพริบไม่แย่ก็กรีดร้องขึ้นมา คำสั่งของนางในหมู่บ้านตระกูลเจี่ยงไม่ได้ด้อยไปกว่าท่านพ่อของนางโดยเฉพาะตอนที่นางกรีดร้อง เหล่าชายฉกรรจ์ในหมู่บ้านมากันเพียบ ทว่า…“โอ๊ย อึก”ลูกเถาจื่อที่อินหลิวเฟิงโยนออกไปทันทีที่นางปริปากอุดเต็มปากคุณหนูเจี่ยง ทำให้นางไม่สามารถพูดอะไรได้อินหลิวเฟิงที่พากู้จื่อเฟิงลงมาจากหลังคาก็ลงมาอยู่ข้างกายคุณหนูเจี่ยง “ดีที่ข้าฉลาด ไม่เช่นนั้นคงถูกเจ้าทำให้แปดเปื้อนอีก”“พวกเจ้า…” เจี่ยงหลงจย่งที่ตั้งสติได้ เขาก็อยากจะทำอะไรบางอย่าง แต่เสียดายที่เขาทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว เพราะว่าพวกเขาถูกตาข่ายขนาดใหญ่จับไว้แล้วขณะที่อินหลิวเฟิงลงมือกับคุณหนูใหญ่ เขาก็ไม่ลืมที่จะดูแลคนที่เหลือ ตาข่ายนั่นถูกปล่อยลงมาพร้อมกัน เพียงแต่เมื่อครู่นี้หัวใจ
พวกเขากำลังสลายจึงไม่ทันรู้ตัว ตอนนี้จึงถูกอินหลิวเฟิงจับไว้ครบหนีไม่ได้แม้แต่คนเดียวในขณะเดียวกัน…เยี่ยนอวี๋ที่ตรวจชีพจรให้ต้าซือมิ่ง นางยื่นมือไปแตะหน้าผากของต้าซือมิ่ง และเรียกเขาอย
