ป็นงานยากมาก มิหนำซ ้ายังไม่ดีต่อจักรวาลทั้งสามในตอนนี้ด้วย”“โกหกข้าอีกแล้ว” เยี่ยนอวี่หรี่ตาลงเล็กน้อย “สำหรับเจ้าไม่ใช่แค่การบรรเทาชั่วคราว”หรงอี้ที่ยกมือยอมแพ้ถอนหายใจเบาๆ “แต่เจ้าจะสูญเสียพลังงานมาก”“ข้าไหว” เยี่ยนอวี๋รู้ว่านี่คือสิ่งที่สามีนางเป็นห่วงมากที่สุด อันที่จริงเขาไม่สนใจว่าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าและแอตแลนจะเป็นอย่างไร สิ่งที่เขาเป็นห่วงมากที่สุดคือนางจะสูญเสียพลังงานมากเกินไป นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่บอกอะไรนางเลย แถมยังพูดเลี่ยงๆ หากไม่ใช่เพราะนางมีไหวพริบดีและหลอกยาก คงถูกเขาลวงไปแน่ๆ
เมื่อคิดได้ดังนี้… จู่ๆ เยี่ยนอวี๋ก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้สามีและกัดริมฝีปากขาวซีดไร้เลือดนั้นอย่างรุนแรงทีหนึ่ง “เมื่อเจ้าหายดีแล้ว ข้าจะคิดบัญชีกับเจ้า ตอนนี้ข้าต้องไปหยุดยั้งทุกสิ่ง เจ้าและเสี่ยวเป่ากลับไปรอข้านะ เด็กดี”ต้าซือมิ่งที่ถูกลงโทษด้วยความหวาน เขาก็ทำท่าจะพูดอะไร ทว่าหมาป่ายักษ์เฟนเลย์กลับเอ่ยขึ้นจากด้านข้างเบาๆว่า “นายน้อย นายหญิง นายท่าน ข้ามีอะไรจะพูด เจดีย์น้อยสีขาวที่อยู่กับข้าบอกว่า‘ในร่างกาย’ ของมันมีชายที่เหมือนกับนายท่านผมสีเขียวและตาสีฟ้าที่เจอก่อนหน้านี้”