กก็เบิกตากลมโตของเขาราวกับฟังรู้เรื่อง ทำให้หรงอี้ที่เห็นหน้าตาของสองแม่ลูกอดเผยยิ้มออกมาอีกครั้งไม่ได้ “ข้าให้เทียนจุนไปจับตาดูยมโลกแล้ว”“ต้องเกิดใหม่อีกหรือ” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วถาม เหมือนกับว่าจะบุ้ยปากด้วยต้าซือมิ่งลูบปากของนางเบาๆ พูดว่า “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ แม้ว่าข้าจะกลับไปเกิดใหม่ ข้าก็จะยังจำพวกเจ้าสองแม่ลูกได้แล้วไยจึงต้องกังวลเล่า นอกจากนี้ครั้งนี้ไม่ถือว่ากลับชาติมาเกิดโดยสมบูรณ์ แต่เป็นการเดินทางของวิญญาณสู่ยมโลก ข้าจึงบอกให้เจ้าพาข้ากลับไปใต้ต้นอู๋ถง”เยี่ยนอวี๋เงียบ…ท่าทีนั่นทำให้หรงอี้จำเป็นต้องเกลี้ยกล่อมต่อไปว่า “กลับไปก่อนดีหรือไม่ แล้วก็ครั้งต่อไปอย่าตัดสินใจเองโดยไม่พูดไม่จาเช่นนี้ปรึกษากับข้าก่อนดีหรือไม่”“เจ้าโกหกข้าก่อน ไม่พูดความจริงกับข้า”“ใช่ ครั้งนี้โทษข้า” หรงอี้ยอมรับผิดแต่โดยดี “ต่อไปเราไม่ทำเช่นนี้กันอีกดีหรือไม่”
“แต่ข้าจะยังไม่กลับไปตอนนี้ เจ้าและเสี่ยวเป่ากลับไปก่อน”ต้าซือมิ่งอ ้าอึ้ง ไม่สามารถฝืนใจภรรยาแบกนางกลับไปได้จึงได้แต่เกลี้ยกล่อมต่อไป “เด็กดี…”“ข้ายังคงต้องหยุดยั้งการกลืนกินกลับของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า” เยี่ยนอวี๋ดื้อดึง “ถึงแม้จะไม่สามารถกำจัดปัญหาของเจ้าได้สิ้นเชิง แต่ก็ทำให้อาการของเจ้าไม่ร้ายแรงไปกว่าเดิมไม่ใช่หรือ”“…ใช่” หรงอี้ที่ไม่สามารถโกหกภรรยาผู้ฉลาดหลักแหลมได้แต่ยอมรับ “แต่มันเป็นงานไม่ง่าย สำหรับข้าเป็นเพียงการบรรเทาชั่วคราว สำหรับเจ้าเ
