ให้ตายเถอะ
“มา” หยวนสื่อเทียนจุนที่หน้าผากซึมไปด้วยเหงื่อก็ป้อนยาให้ต้าซือมิ่ง เขาไม่สนว่าจะได้ผลหรือไม่ ถึงอย่างไรก็ไม่ควรยืนดูเฉยๆเช่นนี้ให้ตายเถอะ เป็นห่วงจะตายอยู่แล้วนานๆ ทีนายท่านจะเจอจวินโฮ่วที่เหมาะสมเช่นนี้ ทั้งสองยังรักใคร่กันดีมาก และยังเติมเต็มซึ่งกันและกันได้ หากว่า…“หากว่าจวินโฮ่วเป็นอะไรไป นายท่านคงก้าวข้ามอุปสรรคนี้ไปได้ยาก” หยวนสื่อเทียนจุนกระวนกระวายใจมาก เมื่อเห็นเจ้าตัวน้อยผู้น่ารัก น ้าตาก็ไหลออกมาครอบครัวนี้ ช่างน่าสงสารยิ่งนักกลายเป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร หากต้าซือมิ่งเป็นอะไรไป เจ้าตัวน้อยก็คงเติบโตได้ยากเช่นกันหยวนสื่อเทียนจุนไม่เคยลืมว่าครานั้นนายท่านและจวินโฮ่วแค่ไปทำภารกิจที่ทะเลสาบสือซ่าไฮ่ เจ้าตัวน้อยก็ร้องไห้หนักมาก ครานี้หากไม่มีคนใดคนหนึ่งแล้ว คงเป็นหายนะแน่ๆไม่ๆๆ…หยวนสื่อเทียนจุนไม่อนุญาตให้ตนเองคิดถึงผลที่เลวร้ายเช่นนี้อีก เขาตัดสินใจแล้วว่าจะทำนายต่อไป ต้องทำนายให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาไม่เชื่อจริงๆ ว่าจะทำนายออกมาไม่ได้
ทว่าขณะที่หยวนสื่อเทียนจุนกังวลจนเหงื่อไหลท่วมศีรษะ เจ้าตัวน้อยก็สะดุ้งตื่นลุกนั่งขึ้น ทำเอาหยวนสื่อเทียนจุนตกใจ “นายน้อย?”“เจอแล้ว” เยี่ยนเสี่ยวเป่าขยี้ตาก่อนจะลุกขึ้นยืนทว่าไม่รอให้หยวนสื่อเทียนจุนได้ถามอะไร เจ้าตัวน้อยก็พูดเสียงเล็กเสียงน้อยว่า “เลเล่ เข้ามา…”“บรู๊ว?” หมาป่ายักษ์เฟนเลย์ที่หายตัวมาทันทีก็ปรากฏต่อหน้าเยี่ยนเสี่ยว
