ซีน้อยตอบเยี่ยนอวี๋กอดชายในอ้อมอกไว้แน่น นางมีลางสังหรณ์ว่าชะตาชีวิตของเขาอาจจะเหมือนกับแดนมืดวิญญาณอสูรทว่าหยวนสื่อเทียนจุนที่เดาสิ่งที่นางคิดได้ก็พูดขึ้นว่า “ไม่หรอกตอนที่แดนมืดเกิดปัญหาในอดีต จวินโฮ่วก็ไม่ได้เป็นอะไร นายท่านช่วยเล่าเรื่องที่พวกท่านพบเจอสั้นๆ ให้ข้าฟังได้หรือไม่ ข้าจะลองทำนายดูว่าปัญหาเกิดจากตรงไหน”“ข้าเล่าเอง!” จิ่วอิงที่เร่งเดินทางมาถึง มันก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้อย่างละเอียดให้หยวนสื่อเทียนจุนฟัง ฝ่ายหลังเริ่มนับนิ้วทำนาย ทว่า… หยวนสื่อเทียนจุนยังทำนายไม่เสร็จ กู้จื่อเฟิงที่ถูกมัด
ไว้ที่หางของจิ่วอิงจู่ๆ ก็พูดขึ้น “อันที่จริงตัวเขาเองรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่เขาไม่พูด เพราะเขามั่นใจว่าจะไม่เป็นอะไรร้ายแรง”“เชลยศึกเช่นเจ้า อย่ามาพล่ามนักเลย! เจ้าไม่มีสิทธิ์พูดที่นี่” จิ่วอิงสะบัดหางทีหนึ่ง ทำเอาฝ่ายหลังกระดูกร้าวและกระอักเลือดออกมาซีหวังหมู่เห็นด้วยอย่างยิ่ง “ใช่แล้ว! หากไม่ใช่พวกเจ้า! จวินโฮ่วของเราจะเป็นเช่นนี้หรือ”“ให้เขาพูด” เยี่ยนอวี๋กลับพูด“แค่ก…” กู้จื่อเฟิงที่ไอกระแอมเบาๆ สองสามที เขาก็มองไปที่เยี่ยนอวี๋และต้าซือมิ่งที่นางกอดไว้แน่นในอ้อมอก ครั้นกำลังจะปริปาก…หยวนสื่อเทียนจุนกลับกระอักเลือดออกมา! เขาอาเจียนเลือดคำใหญ่ออกมา ทำเอาเยี่ยนชิงตกใจ “เทียนจุน เจ้าเป็นอะไรอีกแล้ว”“เขาทำนายอายุขัยของต้าซือมิ่งไม่ได้ แต่ยังฝืนทำนายย่อมถูกโจมตีกลับ” กู้จื่อ
