ด้ทำอะไรเสียหน่อย”เยี่ยนอวี๋เบือนหน้าหนีเล็กน้อย แต่สามีจอมซนคนนี้กลับกัดหูของนาง นางสะดุ้งเล็กน้อย “ไม่เล่น เรา…” ยังมีเรื่องสำคัญต้องทำแต่จะทำอย่างไรได้ต้าซือมิ่งจูบปากของนางและกอดเอวของนางไว้แน่นแล้ว เพียงแต่ว่าน่าเสียดาย…เตาะแตะๆเสียงฝีเท้าดังขึ้นเบาๆ นอกห้องของพวกเขา เยี่ยนอวี๋ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคนที่มาคือเด็กน้อยของนาง“พ่อ”เด็กน้อยที่เคาะประตูเรียกพ่อก็เคาะประตูจนเปิดออกเอง จากนั้นก็ก้าวข้ามธรณีประตูมาพร้อมหิ้วแอนนาน้อย เดินเตาะแตะเข้ามา ทำให้เยี่ยนอวี๋รีบผลักต้าซือมิ่งที่ยังกอดรัดนางไว้ทันทีหรงอี้ที่ปวดศีรษะก็จำใจต้องถอนจูบแต่โดยดี แต่ยังคงไม่ได้ให้ภรรยาลงไปบนพื้น เพียงแค่เงยหน้ามองเด็กน้อยที่วิ่งเตาะแตะเข้ามาเยี่ยนอวี๋ก็หันศีรษะไป จากนั้นนางก็พบว่าเด็กน้อยอ้วนขึ้นอีกแล้ว อ้วนกว่าเด็กน้อยที่นาง ‘เห็น’ เมื่อครั้นอยู่เหนือสองจักรวาล เด็กน้อยที่พบว่าท่านแม่ตื่นแล้ว สายตาก็เป็นประกาย “แม่”
เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่วิ่งไปถึงข้างหน้าโต๊ะก็บินขึ้นมาโถมเข้าใส่ท่านแม่ เขาทิ้งแอนนาน้อยไว้ข้างหนึ่งแล้ว และกำลังพูดกับท่านแม่ว่า “แม่ตื่นแล้ว… ดูเร็ว ดูผมเป่า เร็ว…”เยี่ยนอวี๋ที่รับเด็กน้อยอวบอ้วนไว้ นางก็ยิ้ม “เห็นแล้ว แม่เห็นแล้วล่ะ ขอแม่ดูดีๆ อีกทีซิ”“ดู” เยี่ยนเสี่ยวเป่าอวดศีรษะให้ท่านแม่เขาดู “มีผม เยอะๆ ดำๆ ดูดี งาม เป่างาม”เยี่ยนอวี๋หัวเราะทันที นางจูบศีรษะของเด็กน้อยเบาๆ “ใช่ เสี่ยวเป่ามี
