ว่างกฎสวรรค์เก้าชั้นฟ้าและกฎของแอตแลน ไม่ว่าเทพใดๆ จากทั้งสองฝ่ายก็ไม่สามารถทำอะไรมันได้”คำพูดนี้ทำให้หูจวิ้นเหลือบมอง “ใช่แล้ว! เจ้าสายตาแหลมคมนักเช่นนั้นก็คอยดูดีๆ คนฉลาดจะรู้ในเร็วๆ นี้ว่าจะต้องเลือกอย่างไรพวกเจ้าวางใจ ข้าปฏิบัติต่อศัตรูที่ยอมจำนนอย่างเมตตา ตราบใดที่พวกเจ้ายอมจำนนอย่างจริงใจ ข้าจะจัดหาตำแหน่งดีๆ ให้ ดูกู้จื่อเฟิงสิ เขาก็เป็นเทพสวรรค์เก้าชั้นฟ้าของพวกเจ้า ข้าปฏิบัติต่อเขาไม่ดีหรือ”
“ถุย! เจ้าอย่ามาพูดถึงคนรักเก่าของนายน้อยเราหน่อยเลย แทงใจ!” เอ้อร์เหมาโต้กลับทันทีอินหลิวเฟิง “…” ลูกน้องคนนี้ของเขาเป็นอะไรมากหรือไร“ฮ่าๆๆ!” หูจวิ้นกลับหัวเราะ “ที่แท้กู้จื่อเฟิงชอบแนวนี้หรือ ข้าส่งสาวงามไปผิดที่แล้วสินะ มิน่าเขาจึงปฏิเสธทุกครั้ง”อินหลิวเฟิง “…” ไม่ต้องอธิบายแล้วใช่หรือไม่ก็ได้! เขาไม่อธิบายแล้วก็ได้ เขาเริ่มสังเกตและกลืนกินแสงสีม่วงที่ปฐมราชินีเยี่ยนแผ่ซ่านออกมา และในระหว่างนี้เอง…“เหตุใดกูไหน่ไนจึงไม่ตอบสนองเลยนะ” อินหลิวเฟิงสังเกตพบว่าเยี่ยนอวี๋ไม่ตอบสนองใดๆ เลยจริงๆ นางดูเหมือนกับว่าวิญญาณแยกออกจากที่นี่แล้ว“นี่มัน…” อินหลิวเฟิงครุ่นคิด เยี่ยนกูไหน่ไนคงไม่ได้นำวิญญาณไว้ที่สวรรค์เก้าชั้นฟ้า ที่นั่งอยู่ตรงนี้เป็นเพียงกายหยาบหรอกนะ?!หากเป็นเช่นนี้จริงๆ… อันตรายแน่ๆอินหลิวเฟิงสีหน้าเคร่งขรึม เขาเริ่มทำนาย ขณะเดียวกันก็ถามเซ่าเฮ่าสองสามคำถามเซ่าเฮ่าย่อมตอบได้ทุกเรื่อง