หากไม่ใช่เพราะมีสิบสองเทพขุนเขาคอยพิทักษ์ ความเคลื่อนไหวนี้ต้องกลืนกินภูเขาปู้โจวซานและเมืองน้อยใหญ่บริเวณรอบๆ แน่นอนความเคลื่อนไหวนี้… ทำให้เทียนตี้สถิตลงมาอีกครั้ง อีกทั้งเขายังพาเทียนอ๋องทั้งห้าที่เพิ่งเลื่อนตำแหน่งมาด้วย“เกิดอะไรขึ้น” เทียนตี้ถามขึ้นเป็นคนแรกเทพวิหคร่างมังกรรีบตอบว่า “เหตุฉุกเฉิน คงจะถึงเวลาชี้ขาดแล้ว”แม้จะไม่ได้อยู่ข้างกายเยี่ยนอวี๋ แต่เทพแห่งขุนเขาทั้งสิบสององค์ที่เคยผ่านการสู้รบมานับร้อยครั้งล้วนรู้แก่ใจว่า ความเคลื่อนไหวในยามนี้ย่อมหมายถึงปฐมราชินีของพวกเขากำลังต่อสู้ชี้ขาดแล้วเทียนตี้ขมวดคิ้ว “รู้สึกเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก พลังที่ไหลออกมาจากรอยแตกกำลังกลืนกินกฎสวรรค์เก้าชั้นฟ้าของเราอย่างบ้าคลั่ง”“ปัญหาไม่ใหญ่ เอาอยู่” เทพวิหคร่างมังกรกล่าวเทียนตี้กลับไม่วางใจ “ข้าเข้าไปดูเอง”“อย่าเหลวไหลเลย” อสูรหน้ามนุษย์ระเบิดอารมณ์ “เฝ้าข้างหลังให้ดี หากเกิดปัญหาอะไรขึ้น ยังต้องให้ท่านช่วยเหลือ”“ไม่ใช่…” เทียนตี้อยากจะพูดว่า ข้าเป็นห่วงชูชูอย่างไร!
แต่เขายังไม่ทันพูดประโยคนี้ออกมา เขาก็รู้สึกว่า…ตูม!ทั่วทุกมุมของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าล้วนเกิดการสั่นสะเทือนไม่มากก็น้อยนี่มัน…เทียนตี้รีบบัญชาอย่างมีแผนการในใจว่า “เบิกฟ้า หลันเย่ว์ ปัวเหร่อ หงเฉิน ซวงเสวี่ย! พวกเจ้าแยกไปสี่ทิศ อีกคนอยู่ศูนย์กลางปกป้องกฎจักรวาลไว้”“พ่ะย่ะค่ะ! ฝ่าบาท” เทพเบิกฟ้าและเทียนอ๋องอื่นๆ ทั้งห้ากระจายตัวออก
