ดังไปตลอดกาล ปกครองแอตแลนตราบนานเท่านาน!”
หูจวิ้นยิ้มเล็กน้อย เขายื่นมือไปนำหัวใจแห่งจักรวาลลงมา และแทบจะในเวลาเดียวกันนั้นเอง… แสงดาวรอบกายเยี่ยนอวี๋ก็ค่อยๆสลายไป เฟรย์รีบจับศรไว้แน่น เตรียมยิงหมายเอาชีวิตศรแสงสว่างเต็มไปด้วยพลังการสังหารเทพผู้สร้าง ถึงอย่างไรอาดัมในครานั้นก็อยู่ในระดับนี้บัดนี้…วิ้งแสงดาวรอบกายเยี่ยนอวี๋ค่อยๆ สลายไป กลิ่นอายของนางก็ลึกลับและคาดเดายากขึ้นกว่าเดิม และยิ่งทำให้เฟรย์อิจฉาและหวาดกลัวผ่านไปครู่หนึ่ง“…”เมื่อแสงดาวดวงสุดท้ายที่อยู่รอบกายเยี่ยนอวี๋ค่อยๆ มลายหายไปฟิ้วเฟรย์ลงมือทันทีศรศักดิ์สิทธิ์พุ่งผ่านอากาศเกิดเสียงเสียดสีและแสงลึกลับ มันพุ่งตรงไปยังหัวใจของเยี่ยนอวี๋พรึ่บ
เรก้าและอัศวินอื่นๆ พากันชูดาบขึ้นฟันลงไปที่เยี่ยนอวี๋เยี่ยนอวี๋ในบัดนี้… นางยังไม่ลืมตา การโจมตีหมู่ก็เกิดขึ้นแล้ว“ตายซะเถอะ!”เสียงร้องแหลมของเฟรย์ดังขึ้นพร้อมศรศักดิ์สิทธิ์ที่จมเข้าไปในหัวใจของเยี่ยนอวี๋ทุกอย่างผ่านไปอย่างราบรื่น…จนทำให้เฟรย์อยากจะหัวเราะออกมาทว่า… นางจับสังเกตได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ เพราะว่ามือของเยี่ยนอวี๋ไม่รู้ว่าปรากฏขึ้นบริเวณหน้าอกของนางตั้งแต่เมื่อใดราวกับคว้าศรศักดิ์สิทธิ์ไว้ขณะที่เฟรย์ตื่นตกใจ นางก็แทงศรศักดิ์สิทธิ์เข้าไปลึกกว่าเดิม“ตายซะเถอะ อย่าดิ้นรนเลย เจ้าหนีไม่พ้นหรอก ขนาดอาดัมยังหนีไม่พ้นเลย”“ตายซะ!” ดาบยาวของเรก้าและอัศวินอื่นๆ ก็ฟาดใส่หลังและกะ
