ารลับ’ เช่นกันหูจวิ้นในบัดนี้… เดิมทีเขาคิดจะเปิดใช้งานพลังขั้นสูงสุดของแอตแลนเพื่อกลืนกินสวรรค์เก้าชั้นฟ้าขั้นสุดท้าย ดังนั้นเทพสงครามไทร์เกลี้ยกล่อมตลอดเวลาว่า “ฝ่าบาท หากจะฝืนกลืนกินในยามนี้เกรงว่าจะทำให้สวรรค์เก้าชั้นฟ้าทลาย เช่นนั้นเราก็จะไม่ได้สิ่งใดเลยแม้แต่จักรวาลแอตแลนของเราก็อาจจะได้รับผลกระทบ”
“ข้ารู้” หูจวิ้นย่อมไม่อยากทำเช่นนี้ อีกทั้ง… หูจวิ้นที่ส่งสารลับที่โซลดาส่งมาให้ไทร์ดู เขาก็ถามว่า “เจ้ามีความเห็นอย่างไร”“เฟรย์หาทางลับได้ และยังอยู่ข้างหน้าปฐมราชินีเยี่ยนแล้ว” ไทร์คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเฟรย์จะพึ่งพาได้ในเวลาที่สำคัญเช่นนี้ นางถึงกับไปอยู่ข้างหน้าปฐมราชินีเยี่ยนแล้ว โอกาสดีเช่นนี้ย่อมพลาดไม่ได้ไทร์จึงตอบว่า “ฝ่าบาท เราไปกันเถิด ตราบใดที่สามารถควบคุมเยี่ยนอวี๋ไว้ได้ในเวลาที่สำคัญที่สุด ทุกอย่างย่อมสามารถดำเนินการตามแผนได้”“เกรงว่านางจะไม่ได้ถูกควบคุมง่ายดายเช่นนั้น” หูจวิ้นพูดพลางมองลูกแก้วลึกลับลูกหนึ่งข้างหน้าเขาและลูกแก้วลูกนี้อันที่จริงก็คือหัวใจแห่งจักรวาลหรือพลังขั้นสูงสุดของแอตแลนไทร์มองไปตามสายตาของหูจวิ้น เข้าใจว่า “เช่นนั้นท่านต้องการใช้หัวใจจักรวาลกลืนกินนางหรือ”“ใช่แล้ว” หูจวิ้นตัดสินใจ “เช่นนี้ ข้าก็จะเป็นจักรพรรดิที่ถูกหมู่ดาวสวมมงกุฎ และคือผู้สร้างสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ปัญหาทุกอย่างก็จะคลี่คลาย”ไทร์ได้ยินดังนั้นก็คุกเข่าข้างหนึ่งลง “ฝ่าบาทจะมีชื่อเสียงโด่ง
