ายไวๆ อย่าคิดเรื่องที่ไม่สบายใจ”ภายใต้แสงของบัลเดอร์ที่ปกคลุม หูจวิ้นกลับมาสงบนานแล้ว“เจ้าวางใจเถอะ”หูจวิ้นที่มีความสามารถในการรักษาตนเองด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์อันแข็งแกร่ง ตราบใดที่เขาเองไม่ ‘หาเรื่องตาย’ และยังมีคำอธิษฐานของบัลเดอร์ เขาก็จะฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว เพียงแต่ว่ายังคงวางใจเรื่อง
รอยแตกร้าวที่สวรรค์เก้าชั้นฟ้าไม่ลง “ริกเกิร์ต เจ้าไปดูหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น”“ฝ่าบาทวางใจ ริกเกิร์ตจะไปเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ” ผู้เฒ่าริกเกิร์ตเห็นว่าหูจวิ้นมีอาการดีขึ้นแล้ว ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก เขาจึงไปปฏิบัติหน้าที่ตามบัญชาของหูจวิ้นทว่าริกเกิร์ตเองก็บาดเจ็บเช่นกันจึงใช้ความเร็วมากมิได้ เมื่อเขาไปถึงรอยแตกร้าวสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่ว่า ทางฝั่งเยี่ยนอวี๋ก็เสร็จสิ้นการแยกและวิเคราะห์ขั้นสุดท้ายแล้วนางในบัดนี้กำลังศึกษาพลังในสุราแอตแลนหรือกฎการล่อลวงที่ไม่เหมือนใครอย่างจดจ่อ และไม่รู้ว่าเหตุใด…“รู้สึกคุ้นเคยอย่างไรไม่รู้” เยี่ยนอวี๋ครุ่นคิดอย่างหนัก นางมั่นใจว่าก่อนหน้านี้นางเคยสัมผัสกฎประเภทนี้ แต่นางคิดไม่ออกว่าตอนไหนทว่า…“ข้าไม่เคยมาแอตแลน ไม่น่าจะเคยสัมผัสที่แอตแลน น่าจะเคยสัมผัสที่สวรรค์เก้าชั้นฟ้า” เยี่ยนอวี๋ครุ่นคิด สวรรค์เก้าชั้นฟ้าน่าจะมีกฎประเภทนี้อยู่ด้วย แต่เหตุใดกฎนี้จึงถูกนางเพิกเฉยไปนะ อีกทั้งยังไม่มีอยู่ในสวรรค์เก้าชั้นฟ้าในบัดนี้แล้ว หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะก่อนหน้านี้นางไม่รู้จักกฎประเภ
