ทนี้ดีนัก ดังนั้นแม้สวรรค์เก้าชั้นยังมีแต่นางไม่ได้ใส่ใจ ก็เหมือนกับตอนที่นางสัมผัสสิ่งนี้ครั้งแรก อันที่จริง
นางก็ไม่ได้รู้สึกเช่นนี้ แต่หลังจากที่เริ่มทำความรู้จักแล้ว ก็เพิ่งรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดทว่าเยี่ยนอวี๋เชื่อยิ่งกว่าว่า สวรรค์เก้าชั้นฟ้าน่าจะไม่มีกฎประหลาดเช่นนี้แล้ว เพราะว่านางรู้จักตนเองดี นางเชื่อว่าหากเคยเกิดขึ้นในอดีต นางต้องกำจัดทิ้ง“กฎเช่นนี้ดูเหมือนไม่เป็นอันตราย แต่ความเป็นจริงนั้นมีอันตรายซ่อนอยู่มากมาย” เยี่ยนอวี๋คิดว่าหากสวรรค์เก้าชั้นฟ้ายังมีกฎนี้อยู่ หากถูกแอนนาในอดีตใช้ในมหาศึกเทพมารครานั้น นางอาจจะพ่ายแพ้ได้ เพราะว่ากฎนี้สามารถทำให้แอนนาขยายแดนมืดวิญญาณอสูรได้อย่างไร้ขอบเขตทำให้สวรรค์เก้าชั้นฟ้ากลายเป็นสภาพแวดล้อมเดียวกับแดนมืดวิญญาณอสูร ซึ่งเหมาะสมกับการขยายพันธุ์อย่างบ้าคลั่งของเผ่ามาร เพียงเท่านี้… ก็คือภัยคุกคามที่หนักหนามากแล้ว“ต้นกำเนิดทางฝั่งแอตแลนควบคุมไว้ได้ดี อีกทั้งยังทำให้กฎนี้อ่อนลง โดยพื้นฐานจึงเสถียรในตอนนี้ มีไว้ใช้เพื่อขยายจักรวาลอื่นๆให้กลายเป็นอาวุธของราชวงศ์”เยี่ยนอวี๋คิดถึงตรงนี้ก็คิดว่าหลังจากที่นางกลับไปจำแนกแหล่งการกัดกร่อนในสวรรค์เก้าชั้นฟ้าได้แล้ว จะแก้กฎล่อลวงที่เป็น‘ส่วนเกิน’ เช่นนี้อย่างไรเพียงแต่ว่า… เยี่ยนเพิ่งจะคิดเช่นนี้ นางก็พบว่ากฎการล่อลวงที่ถูกขังแยกไว้ในพลังไท่ชูอย่างระมัดระวังกำลังสลายไปอย่างช้าๆ
“หืม?”เยี่ยนอวี๋ขม
