อะไรเลยก็ได้ หากข้าไปรบกวนบ่อยเข้านางจะระวังตัวกว่าเดิม”กู้จื่อเฟิงส่ายศีรษะ “ไม่ ข้ามั่นใจว่านางพบบางอย่างแล้วเพราะว่านางลงมือกับดยุคทั้งสี่ แต่เรากลับตรวจสอบอะไรไม่ได้ ซึ่งเรื่องนี้หมายความว่าวิธีการของนางนั้นอยู่เหนือจินตนาการของเราเราจึงไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย”“บางทีนางต้องการทำให้เราสับสน จงใจทำให้เราคิดว่านางลงมือกับดยุคทั้งสี่ เพื่อยุยงให้ราชสำนักและดยุคทั้งสี่แตกแยกกันเล่า” หูจวิ้นถามกลับ“ก็มีความเป็นไปได้” กู้จื่อเฟิงไม่ปฏิเสธ “แต่ข้ายังคงเชื่อว่าปฐมราชินีเยี่ยนน่าจะพบความลี้ลับของสุราแก้วนั้นแล้ว อีกทั้งอาจจะ
ตระหนักรู้บางอย่างได้จากตรงนี้และโจมตีเรากลับอย่างที่เราไม่อาจคาดเดาได้”จำเป็นต้องพูดว่ากู้จื่อเฟิงทำนายได้แม่นยำจริงๆนอกจากนี้… หูจวิ้นก็เชื่อสิ่งที่เขาพูดด้วย ดังนั้นสุดท้ายเขาก็ทำตามข้อเสนอแนะของกู้จื่อเฟิง “เช่นนั้นข้าจะไปดูเดี๋ยวนี้ แต่ครั้งนี้อาจจะเกิดการปะทะกันขึ้นมาจริงๆ ลูกน้องกลุ่มนั้นของนางไม่รู้จักเกรงกลัวเลย ไม่รู้จักเจียมเนื้อเจียมตัวสักนิด”“นี่ก็เป็นเรื่องที่ข้าชื่นชมเยี่ยนอวี๋ ดูเหมือนกับว่านางมีความมั่นใจในตัวเองอยู่เสมอ อาจจะเป็นเพราะนางผ่านอะไรมามากมายการเปลี่ยนแปลงใดๆ ล้วนไม่มีผลกระทบต่อนาง ลูกน้องที่มีนางเป็นแบบอย่าง ตราบใดที่เยี่ยนอวี๋มีความมั่นใจเช่นนี้ต่อไป ลูกน้องของนางย่อมไม่รู้สึกว่ามาถิ่นของผู้อื่นต้องเกรงใจใคร เพราะว่าพวกมันเชื่อว่า นายท่านขอ
