ท่านนี้ “ปฐมราชินีเยี่ยน ท่านกำลังกล่าวว่าข้าน้อยมีใจแก่ท่านหรือ”“เจ้ามีหัวพิสุทธิ์เจ็ดห้องแต่กำเนิด แม้จะมีอายุครบหนึ่งพันปีสวรรค์เก้าชั้นฟ้าจะสิ้นสลายและเจ้าจะวางแผนการตายของตนเองเพื่อมายังแอตแลน ต้องการให้จักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าสลายในกำมือของเจ้า สิ่งที่คนเลือดเย็นไร้จิตใจเช่นเจ้าชอบที่สุดไม่ใช่เด็กน้อยที่ไร้เดียงสาและไฟแรงเช่นเยี่ยนจื่ออวี๋หรือ เจ้ายังให้ชุนซิ่นจวินเป็นอิสระจากความเป็นมนุษย์ของเจ้า ก็เพราะอาวรณ์มิใช่หรือ” เยี่ยนอวี๋กล่าวกู้จื่อเฟิง “…”
มีชั่วจังหวะหนึ่งที่เขารู้สึกหวั่นไหว เพราะว่าเขารู้ดีว่าเยี่ยนอวี๋พูดถูก เขาชอบเยี่ยนจื่ออวี๋ คนที่จริงใจและทุ่มเทเช่นนั้นมีพลังดึงดูดอย่างเป็นธรรมชาติสำหรับเขา มิหนำซ ้า… การจัดการและกลืนกินจักรวาลแห่งหนึ่งด้วยน ้ามือของตนเองเป็นเรื่องที่วิเศษยิ่ง เขาไม่อยากพลาดนอกจากนี้…“แต่ปฐมราชินีท่านก็รู้ดีว่าเยี่ยนจื่ออวี๋กลับมาไม่ได้แล้ว” กู้จื่อเฟิงตอบอย่างสงบ “ท่านจะปอกลอกความเป็นมนุษย์กลับไปเกิดเป็นเยี่ยนจื่ออวี๋เพียงเพราะคนทรยศไม่ได้”“เช่นนั้นสามีข้าต้องทำลายสวรรค์เก้าชั้นฟ้าแล้วทำลายแอตแลนแน่นอน” ขณะที่เยี่ยนอวี๋พูด ดวงตาของนางเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน “เขาไม่ใช่บุรุษที่เอาใจได้ง่ายๆ อีกทั้งเขาก็เป็นคนที่พวกเจ้าคาดไม่ถึงที่สุดในแผนการทั้งหมดของเจ้า”ครานี้เอง ต้าซือมิ่งยังให้ความ ‘ร่วมมือ’ ราวกับพิสูจน์ว่าภรรยามองตนเองไม่ผิดอย่างร
