ไม่ค่อยดีนัก หรือกล่าวได้ว่าไม่มีเวลาเลย เพราะว่านอกจากเขาจะผสานรวมพลังของร่างตนเองแล้ว ยังต้องถือโอกาสกลืนกินแหล่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดด้วยใช่แล้ว มันคือการกลืนกิน ไม่ใช่การหลอมผสานอย่างที่มิคาเอลคิด ไม่มีใครรู้ว่าอันที่จริงหลังจากที่เด็กน้อยเรียก ‘พ่อ’ ไปสองครั้งผ่านสายเลือดและจิตสัมผัสอันมหัศจรรย์ ต้าซือมิ่งก็เริ่มมีสติแล้ว แต่เขาในตอนนั้นยังต่างจากเขาในขณะตื่นอย่างสมบูรณ์ เรียกได้ว่ามีสติสัมปชัญญะค่อนข้างชัดเจน และเขาก็สัมผัสถึงแหล่งศักดิ์สิทธิ์ได้ในครานั้นเองต้าซือมิ่งรู้ว่าเขาสามารถและอยากจะกลืนกินแหล่งศักดิ์สิทธิ์มากแทบจะมาจากสัญชาติญาณ เขาจึง ‘อัญเชิญ’ ต้าซือมิ่งสีทองมา เขาต้องการใช้ร่างพลังหลอมผสานกับร่างจริงกลายเป็นพลังบางอย่างที่ลึกลับ เพื่อกลืนกินแหล่งศักดิ์สิทธิ์และทั้งหมดนี้… สำเร็จภายใต้สัญชาติญาณของต้าซือมิ่ง โดยที่มิคาเอลไม่รู้เลย
พูดตามตรง นางจะคาดคิดได้อย่างไรว่าผู้ที่หลับใหลคนหนึ่งจะมีแผนการเช่นนี้ นอกจากนี้อันที่จริงนางยังไม่เข้าใจว่าต้าซือมิ่งเข้าไปในแหล่งศักดิ์สิทธิ์โดยที่ไม่ต้องอาศัยนางได้อย่างไร ก่อนหน้านี้นางไม่ได้คิดมากด้วยซ ้า นางคิดว่ามันคือการชี้นำของแสงสว่าง จนบัดนี้… ในที่สุดมิคาเอลก็ฟื้นคืนสติได้เล็กน้อย “เจ้าวางแผนมาแต่แรกแล้ว?”ทว่าต้าซือมิ่งไม่สนใจนางอีกแล้ว เขากำลังยุ่งมิคาเอลจึงค่อยๆ สวมชุดกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์และค่อยๆ สงบลง“ดูท่าในขณะที่ข้าคิดร้า
